- Gegevens
-
09 september 2007
-
door Super User
foto's: Mart Bevelander
Kogelslingeraar Sander Stok hoort nu bij de grote mannen
''Ineens lukt het'', zegt Sander Stok over zijn worp van 50.68 m bij het kogelslingeren tijdens het NK in juni in het Olympisch Stadion. ''Je weet dat het erin zit. Maar waarom het bij het NK goed ging, weet ik niet. Ik doe nooit een echte wedstrijdvoorbereiding van een week of drie. Het NK kwam, denk ik, op het goede moment.''
Of Sander piekte op het juiste moment. In ieder geval werd hij vierde op het NK. En dat terwijl hij nog als negende met een afstand van 47.88 stond vermeld in het programmaboekje, dat de beste prestaties van de deelnemers op een rij had gezet. Terwijl zijn concurrenten zich op het NK met minder dan een meter verbeterden of zelfs hun PR niet haalden, verbeterde Sander zijn PR met maar liefst 2.90 m. Schrijver dezes, als vrijwilliger in het stadion, was getuige van de vreugde-uitbarsting van Sander. Zonder overdrijving: zijn kreet was tot op de AV'23-baan te horen.
Al tijdens de Nederlandse Studentenkampioenschappen, eind mei bij AV '23, had Sander van zich doen spreken. Bij het kogelstoten haalde hij een zesde plaats, bij het kogelslingeren won hij brons met bovengenoemde worp van 47.88 en bij het discuswerpen won hij zilver. ''Bij het NSK haal ik altijd PR's. Daar gaat het altijd goed.''
De grens van 50 meter
''Als je bij het kogelslingeren boven de 50 meter hebt gegooid, behoor je tot de grote mannen, tot de besten van Nederland. Bij het NK gooide ik die afstand. Anderen wilden dat ook, maar ik deed het. Daar schrokken ze van. Dit jaar ben ik vooruitgegaan van 42 meter (dan ben je eigenlijk niks) tot boven de 50. Dan kennen ze je ineens. Bij wedstrijden komen ze dan naar je toe. Nu hoor ik wel eens: 'Je bent lekker bezig'. Met zo'n afstand val je op. Dat is wel leuk om te merken.''
''Die acht meter vooruitgang is een gigantische sprong. Het laatste jaar gaat het de goede kant op. Ik zit nu in de lift. Ik weet dat ik nog verder kan. Ik kan bijvoorbeeld nog een draai extra maken. Weliswaar ben je dan eerder uit balans, maar je maakt wel meer snelheid. Techniek en kracht kunnen altijd beter, gewoon door te oefenen.”
“Kijken hoe ver ik kom”
“Ik vind atletieken gewoon leuk. En ik wil er wat mee bereiken. Ik wil later geen spijt krijgen dat ik het niet heb geprobeerd. Ik wil kijken hoe ver ik kom. Nu ik nog jong ben (24), heb ik de kans om topsport te bedrijven. Kijk, als het over twee jaar nog maar 55 meter is, dan weet ik dat er niet meer in zit. Maar zo ver is het nog lang niet.''
''Mijn ultieme droom is deelnemen aan internationale toernooien. Het hoogste is natuurlijk de Olympische Spelen, maar de kans daarop schat ik op één procent. Dan zou ik nog een gigantische stap vooruit moeten maken, maar de Spelen blijven mijn einddoel.''
''Realistischer is de eerste stap, namelijk om op de zogenaamde eeuwige meter van de dertig beste slingeraars van Nederland te komen. Dan moet ik zo'n 55 meter werpen. Het doel is een medaille op het NK en het liefst de titel.''
Niet alleen met sporten, ook met studeren is 2007 een succesvol jaar voor Sander. Hij heeft deze zomer zijn studie bedrijfswetenschappen afgerond. ''Ik ben nu hard op zoek naar een baan, maar die moet wel binnen mijn trainingsstructuur passen.''
Trainingsritme
''Per week geef ik 7,5 uur training. Daarnaast train ik zelf 28 tot 30 uur. In totaal ben ik zo'n 35 uur per week op de baan. Van september tot april train ik twaalf keer per week. In de zomer, afhankelijk van wedstrijden, negen tot elf keer. In oktober nemen we met de technische groep een pauze. Dan doen we andere dingen, voetballen, turnen en ik geloof dit jaar wielrennen op de baan. Zelf moet ik wel blijven trainen. Anders zakt m'n lichaam in. Zodra ik stop, komt het in de ruststand. In oktober doe ik een beetje aan werpen en krachttraining om mezelf op gang te houden. Ook op 1e Kerstdag en op Nieuwjaarsdag train ik als het volgens het schema moet.''
''Ik train volgens een vast ritme. Ik begin 's morgens tussen 9 en 11 uur. Bij de krachttraining begin ik wel om precies 9 uur omdat die tot 12 uur duurt. In de winter doe ik een half uur tot een uur langer. Ik doe alles hier bij AV'23. Dat is makkelijk. Ik wil graag zeggen dat mijn ouders mijn grootste sponsors zijn. Zonder hun steun zou ik het niet redden.''
”Krachttraining vind ik leuk. Daar hou ik van. Ik doe vijf oefeningen, die uit zestien series bestaan. Daarmee ben ik 2,5 uur bezig. Dat is de pyramide, waarbij het steeds iets zwaarder wordt. In de winter doe ik meer oefeningen. Dan trek ik ook nog wel eens gedurende zo'n tien minuten vier of vijf sprintjes. Soms schiet het niet op. Dan loop je maar te kloten.''
''De techniektrainingen zijn gevarieerder. Het kogelslingeren duurt wel langer. Dat kost veel energie. Ik heb ook maar een paar slingerkogels. Die moet je dan weer ophalen, plus dat je de gaten in het gras moet herstellen. Maar het voordeel is dat je dan je rustmoment hebt die je bij het kogelslingeren echt wel nodig hebt. De discus kun je wel tien tot vijftien keer achter elkaar werpen. Wil je bij het kogelslingeren twintig goede worpen maken, dan heb je heel veel kracht en energie nodig.''
“Nooit meten in de training”
''Ik zet altijd pilonnen om het veld af te zetten. Mijn ijkpunt is de polsstokbak. Maar ik weet niet precies hoe ver het is. Dat wil ik ook niet weten. Mijn trainster Els van Noorduyn zegt: 'Nooit meten in de training'. Als je dat wel doet, probeer je die afstand in de wedstrijd te halen. Dan ben je niet meer ontspannen bezig.''
''Tijdens de training heb ik altijd muziek op. Ik zap dan op de radio tot ik muziek heb gevonden die me ligt. Dan hoef ik niet te praten en dan hoef ik geen dingen te horen. Ook daarin heb je je ritme nodig. Ik wil niet dat mensen dan tegen me praten. Op sommige mensen komt die houding als onbeschoft over. Dan geef ik wel eens aan: tijdens de training niet, maar erna heb ik alle tijd.''
''Bij een training moet ik mezelf opladen om dingen voor elkaar te krijgen. Als ik sta te schreeuwen, komt m'n ziel los. Dat voelt lekkerder. Dat kost wel veel energie. Erna ben ik dan erg moe.''
Vanaf de mini’s en verder
''Ik doe al zeventien, achttien jaar aan atletiek, vanaf mijn zesde. Ik begon bij de mini's. Dat is ook de enige keer dat ik clubkampioen was. Ik heb het altijd gezellig en leuk gevonden. Van mijn groep zijn verder Theo, Joost, Bas en Daan bij elkaar gebleven. Van veel groepjes blijft er maar één over. Mensen houden op door andere interesses, een andere sport of de puberteit.''
''Toen onze groep de overstap naar de senioren kon maken, was daar geen hoofdtrainer. Toen zijn we als juniorengroep bij elkaar gebleven. En toen kwam Els. Voor mij is zij een heel goede trainer.''
''Als je een jaar of dertien, veertien bent, dus als junior D of C, weet je wat je leuk vindt en waar je goed in bent. Ik had geen talent voor andere onderdelen. Ik was niet snel genoeg, heb een hekel aan verspringen, kan een beetje hoogspringen en ik was niet goed in lange afstanden. Als atleet ga je daar verder waar je talenten liggen. Ik begon met kogel en speer, later kwam daar de discus bij en nog later het kogelslingeren.''
''Bewegen vind ik lekker. Dat zal ik altijd blijven doen. Ik houd niet van reizen. Ik ben eens drie weken op vakantie geweest. Na anderhalve week dacht ik: een beetje atletiek zou leuk zijn. Maar als backpacker heb je geen discus of kogel bij je.''
Materiaalman en bestuurslid
''Sinds in in 1998 trainer werd, woon ik de ledenvergaderingen bij. Op een gegeven moment was er geen materiaalman. Dat hebben Bas en ik toen overgenomen. Meestal wordt die functie door een werper uitgevoerd.''
''Behalve trainer en materiaalman ben ik ook bestuurslid. Ik zit als enige niet-loper in het bestuur. Die groep omvat wel tweederde van het aantal leden. Uit die hoek zouden best meer bestuursleden mogen komen.''
''AV '23 kent een heel grote ledengroei, maar er zijn te weinig jongeren die lang blijven en die trainer kunnen worden. Onze vereniging zit krap in de trainers. Als je een goede trainer wilt zijn, moet je zeker tien jaar aan atletiek hebben gedaan. Voor de pupillen kan minder ervaring nog wel, maar voor de junioren heb je meer kennis nodig.''
''Een probleem is het gebrek aan vrijwilligers. Bij de pupillen is de structuur inmiddels duidelijk, bij de junioren proberen we die nu op te zetten. Daar heb je mensen voor nodig. Verder heb je mensen nodig om wedstrijden te kunnen houden, bijvoorbeeld om te jureren. Wel hebben we nu een goed wedstrijdsecretariaat.''
Volgens de overlevering is kogelslingeren uitgevonden door de oude Grieken in ongeveer 1200 voor Christus. Het begon allemaal met Punius, die kwaad was op zijn vader omdat hij niet mee mocht doen aan de atletiekwedstrijd. Zijn vader vond hem nog te jong. Punius werd toen zo kwaad dat hij zijn vaders’ favoriete bal aan een touw bond en die begon rond te slingeren. Toen hij het touw losliet, vloog de bal een heel eind weg. De godin Athene had de worp gezien. Zij ging naar Punius en gaf hem een tip. Hij moest dit laten zien aan Kroton, de baas van het atletiekstadion in Olympia. Punius deed dit en Kroton zag er een nieuwe sport in.
De kogel bij de mannen is 7,26 kg zwaar (16 Engelse ponden), bij de vrouwen 4 kg. Kogelslingeren werd in 1900 (Olympische Spelen van Parijs) voor mannen ingevoerd en in 2000 (Sydney) voor vrouwen.
KNAU-Ranglijst aller tijden Kogelslingeren (bijgewerkt tot 13 juli 2007)
De eerste tien:
71.77 Ronald Gram Leiden Atl., Nijm. 10-07-02
70.89 Frank v.d. Dool AV'34, Roermond 23-10-99
67.98 Peter van Noort De Spartaan, Gron. 17-07-88
62.48 Vincent Onos SAV, Amsterdam 30-06-07
60.24 Erik de Bruin V&L/TC, Utrecht 20-09-87
60.06 Swen Linden Achilles-Top, Uden 23-05-04
59.90 Chris Hoede TION, Hengelo 09-07-89
59.35 Jan Romani V&L, Brussel 29-08-64
59.33 Rutger Smith Argo '77, Gron. 30-03-02
59.16 Luigi Bellu Unitas, Kerkrade 02-06-91
