Ingrid ehaalde ook zilver met gewichtwerpen. Dan eten -naar huis-in bad en slapen. Vandaag zouden we de berg op die we vanuit de stad konden zien. Toen vroeg Rien, of ik reserve wilde zijn bij de vrouwen 40 4 keer 200m, die werd gelopen om 16.50 dus we konden best nog even naar de staden naar boven met het treintje 20 min. Nou dat was de moeite waard, mooi weer en een prachtig uitzicht en nog heel veel sneeuw. Terug in het stadion was niemand geblesseerd geraakt en hoefde ik dus niet te lopen, gelukkig maar wat ik heb er wel even genoeg van.
Geen tijd voor fotos, jammer en ook geen tijd voor de prijsvraag die komt echt morgen, jammer -jammer
De sfeer, geweldig! 60 nederlanders waarvan vele nieuwelingen, vanwege het verlagen van de leeftijd bij de mannen naar 35 jaar. het zouden mijn zoons kunnen zijn, sterker nog een van hen Maarten Smitskamp, heeft samen met mijn zoon atletiek gedaan, jammer dat Alex er niet bij is! Maar de jongens ,zijn zo leuk, eerst was het nog U, maar al gauw was ik een van hen en schuiven ze gezellig aan bij het ontbijt.
Het hotel... prima, een youthotel maar van alle gemakken voorzien met bad en TV, goed ontbijt, kan niet beter. Met gratis openbaar vervoer van en naar het stadion 30min. De Oostenrijkers erg vriendelijke mensen. We hebben weer een Hollandhouse gecreeerd in de catacomben van het stadion waar Michel je masseert, behandelt of gewoon je verhaal aanhoort. En dan onze onvolprezen ploegleider, Rien Stout, die regelt en weet alles steekt de gehele ploeg in nieuwe kleding, zodat iedereen er piekfijn uitziet. Hij probeert bij iedereen te kijken bij zij of haar wedstrijd of prijsuitreiking. Die Rien verdient brons-zilver en goud!
De atleten... ik beperk me tot mijn trainingsmaatjes van de GAC en mijn kamergenoot Jolande, zij behaalde het brons met de discus naar de 29.92 te smijten. Pieter kwam op de 200m. niet door zijn series met 31.27.... wel liep hij gisteren een NR op de 60m. 9.20 en liep zich daarmee in de finale waar hij 6de werd. Met h.s.s bereikte hij niet de finale met 7.75m. Brigitte polshoog met 3.36 goud en een wereldrecord! Geweldig! Ingrid kogelslingeren 44.92 zilver. Discus 38.78m. brons Onze columnist van AV'23 Alex Wijsman, 16.20.58 met 3000m. steeple een NR M50
Ik zei de gek mocht weer een gouden medaille ophalen door 8.50m te hink stappen, die kreeg ik uitgereikt door Marina van de EVAA, die het prachtig vond dat ik op het podium de oranje trui van Selma droeg. Maar echt het aller mooiste vond ik toch dat er voor het eerst voor de gouden medaille winnaars het volkslied wordt gespeeld, ik heb het uit volle borst meegezongen.
Het is leuk ze allemaal weer te zien, en ja Joke, vooral Dieter! Ik mocht hem een das van de KNAU overhandigen, die hij gelijk omknoopte. Na het h.s.s. werd ik geintervieuwd door het Oostenrijkse atletiek blad Leichhatletiek ze sturen me een exemplaar. Als ik maar geconcentreerd kan blijven voor het konings nummer vanmiddag de 60m.horden, om half zes. Morgen dus meer. dan heb ik ook nog een prijsvraag voor jullie. GRUSS GOTT.
Gisteren, donderdag, finale 200m. Het uitstapje naar dit onderdeel pakte goed uit. Maar omdat deze pas om 15.50 plaats vond,was er genoeg tijd om een ritje, met gratis openbaar vervoer naar de stad te maken, dit op advies van mijn kleindochter Marcella, die vond dat ik ook leuke dingen moest gaan doen en wat van de natuur moest genieten, dus die raad heb ik maar opgevolgd en met Jolande Linz en de Donau bezichtigd. Mooie oude stad met veel prachtige kerkenen leuke oude straatjes. Rond 12 uur terug naar het stadion een uurtje met de benen omhoog, het is natuurlijk niet de ideale voorbereiding oor een finale, maar ik vond dat het moest kunnen, en het kon ook!
Na woensdag de 4de tijd gelopen te hebben, kon ik in de finale het zilver pakken. Ze (de 4 duitse meiden) waren me aan het jennen, dat zei 1-2 en 3 zouden worden, dus ik werd al fanatieker. Tot de laatste 20m lag ik nog op de 4de plek, maar toen die 2 meiden onder mij doorkwamen, baan 1 en 2 had ik nog een versnelling en kon ik beslag leggen op de 2de plaats achter Friederun, die ik uberhaupt, hahahah, niet kon hebben. Maar ik was heel blij met zilver.
---- Maar , een uur eerder,-----
In de warmingup hal, werd ik door de president van de W.M.A Monty Hacker aangesproken. Ze - de wereld bond - wilde mij en de mannelijke Master of the world Earl Fee, alsnog de award overhandigen, die we in Monaco niet gekregen hadden. Earl had er zelf al een laten maken. Wat een belevenis, in een vol stadion, werden we (weer) gehuldigd en werden de prijzen uitgereikt, een mooie standaard.
Hoi allemaal. De eerste dag van de wedstrijden begon er vroeg. 5.00 uur liep de wekker af, ik moest om 8.40 al de series lopen 200m. Nu half 3 lijkt het of ik er al een hele dag op heb zitten. Het hoogspringen begon om 11.30, is net klaar en ik kon op het nippertje goud winnen. Friederun die nu ook bij mij zit had alles gegeven op de 200m. en was behoorlijk moe. Ik had hem op souplesse gelopen dus, niet verzuurd, ik had daarmee de 4de tijd. Dus dat moet morgen in de finale sneller, ik liep nu 33.75sec. Het hoog won ik met 1.30m. en de eerste goude plak voor de Nederlandse ploeg. Het is weer heel gezellig, veel oude bekenden en de felicitaties komen ook weer op gang, van mijn sportgenoten. Erg leuk allemaal. Ik heb geen tijd voor foto's want ik moet mijn medaille op gaan halen . Morgen om een uurtje of 5 de finale 200m. Misschien tot morgen.
Vandaag de laatste training gedaan, in Hilversum, als voorbereiding op de wedstrijd die woensdag begint. Ik begin, met de series 200m. en ik vond dinsdag die 150jes, al zo lang! (Daarna zelfde dag, het hoogspringen. Donderdag nog wat aan horden-ritme gedaan en wat korte sprintjes, valt niet mee in de kou en al die kleding, daarom is indoor zoooooooo, leuk! Zaterdag morgen in hilversum, wilde ik echt even knallen over de horden, maar het was echt koud, en het schoot in mijn rug, zodat ik de rest van de tijd, onder de warme douche heb gestaan, balen natuurlijk, maar ik hoop dat het meevalt, en dat ik woensdag weer zo goed als nieuw ben. Maar eerst maandag de treinreis om 8.00 uur vanaf A,dam centraal reistijd, 9 uur. Maar dat wordt gewoon een rustdag, gezellig met Jolande, Ingrid en Pieter.De voorbereidingen en blessures van elkaar bespreken, nou dan vliegt de tijd in de luxe ICE. Geen- kedeng- kedeng- maar zzzzzzzoefffffff......
en ik hoop dat ik dan woensdag ook zzzzoefff. over de horden kan.Duimen jullie voor me? Mijn programma:
salute, tot in Oostenrijk.
Zo, en dan gaan we toch serieus aan de W.K. in Linz denken, ik ben altijd wel serieus, maar wat betreft de training dan, Rob gaat dat nu wel aanpassen, het kracht programma verlichten en de schema's voor mij specifiek. Ik heb eens even op de site van Linz gekeken en zag dat een record aantal deelnemers heeft ingeschreven, waarvan 60 uit Nederland, de Duitsers komen met ruim 1216 atleten! en totaal zijn het er 3308 uit 59 landen. Oranje trui van selma - klik
Ik heb zaterdag voor het laatst in de hal getraind, jammer, om snelheid te trainen kan je haast niet zonder, maar helaas moet ik nu zaterdags weer op de baan met de horden aan de slag. In Linz kom ik mijn grootste rivale Friederun weer tegen in het strijdperk van de 60m hrd. Ik heb niks aan die snelle spikes van haar, kan er niet op lopen, dus moet ik het op "karakter" doen. Leuk is, dat ik mijn nieuwe vrienden van de EVAA weer zie, niet vergeten mijn oranje trui mee te nemen die ik van de Turkse afgevaardigde Selma kreeg. Mijn nieuwe vrienden van de EVAA - klik
Ik reis met de trein, samen met mijn vrienden van de G.A.C. Ingrid en Pieter, en van Trias, Jolande Brasser die ook mijn kamer genoot is. We wonen in een youthhotel. Dat zal wel vol zitten met atleten, dat wordt dus een gezellige boel. Jammer dat ik maar als enige AV'23 deelneem. De laatste dag in de hal was ik ook alleen met Helmut, zodat ik lekker prive training kreeg van Rob en de start wat kon verbeteren. Ik moet zo langzamerhand ook wat aan hoog en H.S.S. gaan doen, maar ja, die kou he. Hopelijk wordt het snel wat warmer. Tot later, ik denk vlak voor vertrek de 13de. doei. Sneller dan de fotograaf.
Een nieuw jaar, nieuwe kansen.
Na volop genoten te hebben van een succesvol jaar en alle huldigingen daarbij, dacht ik dat alles weer "gewoon" zou zijn, en weer aan het serieuse werk kon beginnen. Dus meedoen aan de N.K.indoor in Sittard. Tot mijn grote verbazing werd ik, zonder ook maar iets gedaan te hebben, op het podium geroepen en werd gehuldigd door de organisatie voor een hele reeks prestaties, maar natuurlijk hoofdzakelijk voor mijn uitverkiezing als best of Europe and the World! Heel leuk allemaal!
Niet speciaal getraind voor deze wedstijd, het krachtprogramma is b.v. niet aangepast, maar als aanloop naar de W.K. indoor in Maart is dit een leuke test wedstrijd. Kampioen kan ik toch niet worden, ik was ingedeeld , wegens te weinig deelname, bij de vrouwen 45, zag ik dit maar als een welkome afleiding aan het zware trainings programma op de baan. Veel was er dus niet te verwachten, na San Sebastian niet meer hoog gesprongen en gehinkstapt, maar wel gesprint in de hal. Dus daar was ik wel nieuwschierig naar.
Helaas viel dat tegen, na het hoog en hink-stap-springen voelde ik mij wel wat vermoeid. De start was waardeloos, terwijl dit op trainingen best lekker gaat, maar nu bleef ik gewoon "zitten" tot iedereen al een meter weg was en kwam ik pas in aktie, (net zo'n beetje als Zaterdag in de hal Henny), wat resulteerde in een magere 9.80 Sec. Het hoog viel niet tegen 1.28 en het h.s.s. was zonder training niet echt heel slecht en met 8.35m goed voor brons.
Wat opviel was de grote opkomst van de nieuwe Masters 35 jaar bij de mannen, voor het eerst op een masterkampioenschap, vielen ze toch wel op door hun serieuze houding. Waar het voor de oude masters hoofdzakelijk een gezellige dag moet worden, met elkaar helpen en aanwijzingen geven, waren deze "jongens" erg in zichzelf gekeerd en volledig met hun wedstrijd bezig. Grappig om dit verschil waar te nemen. Maar hopelijk leren ze snel, en wordt het voor hen ook de herkenbare gezellige wedstrijd, met natuurlijk als hoofddoel goed presteren. Voor mij was het weer iets TE gezellig en moet ik nu toch echt weer eens serieus aan de slag, voor de W.K in Maart te Linz.
Ging er dan echt helemaal niks meer mis? Nou echt mis niet, al waren er wel wat kleine vergissingkjes. Na een goede nachtrust, zonder slaap (Het hele gebeuren draaide als een speelfilm voor me af), verheugden we ons al weer op het uitgebreide ontbijt. Waarna we met de (goede) trein naar Frankfurt afreisden voor een dagje shoppen. Om half elf liepen we in een doodstille wereldstad. Eerst onze bagage in een kluisje geplaatst, waarvan Marlies dacht, als je er maar 4 euro ingooit hij vanzelf open gaat, dat zou wel een erg makkelijke manier zijn om je koffertje kwijt te raken, je moet echt wachten tot er een leeg staat. Ik stond nu te lachen, want ik wist dat zij in de trein met een aantal jongelui heeft zitten gniffelen toen zij tegen de conducteur moest uitleggen "waar de groep was" (zij had een medereizigers kaartje), dat die in de verkeerde trein zat, 1-1 dus. Rond kijken dus, in de stad.
Imponerenden gebouwen, wat Marlies goed van pas kwam (zij gaat een fotocursus arcitectuur doen), oud en nieuw boven en onder elkaar en tussen elkaar in, geen gezicht, vonden wij.Maar weer een conditorei opgezocht en ja hoor de stad kwam tot leven, voorzichtig gingen er enkele winkels open, maar voor het betere werk moesten we toch naar de "alte Innenstadt". Na een prachtige wandeling langs de Main, het zondagse verzetje voor vele Frankfurters, belanden we vanzelf op het plein wat ook het doel van de plaatselijke bevolking was, gezellig druk dus. Na enige uren, rond kijkenen fotograferen, weer rustig de kant van het station opgelopen en ja even de weg kwijt, maar we hadden nog tijd over, en konden om 5 uur doodmoe in de goede trein stappen. Vier uur heerlijk uitrusten in een zeer luxe trein, vliegtuigstoelen en alle comfort die je maar wenst, al het overgebleven eten en drinken voor ons uitgestald, dit zou wel lukken. Nog wel even paspoortcontrole, geen probleem maar o jeetje, wat voelde ik in mijn zak? Jawel de sleutel van het hotel, nou morgen maar opsturen, met een excuus briefje. In Duivendrecht aangekomen, precies om negen uur 's avonds, liep ik eerst nog wel naar het verkeerde parkeer terrein, en schrok toen ik mijn autootje niet zag, hij zou toch niet gestolen zijn, of zijn er meerdere parkeerplaatsen, gelukkig was dat het geval en na wat heen en weer geloop, was ik blij dat hij trouw op me stond te wachten.
Thuis gekomen, nog even met mijn reisgenoot gebeld, die ook veilig was thuis gekomen. We waren het er over eens: het was een grandioos weekend.
EVAA bedankt!
En nu de draad weer oppakken, want a.s. Zondag staat de NK indoor al weer op het programma.
Later meer hier over...
Om 19.30 werden we verwacht in het "Sachsenhauser Warte". Omdat we geen idee hadden waar dat was, dus ook niet hoelang de reis zou duren, besloten we maar vroeg genoeg een taxi te bestellen. Een klein half uurtje later arriveerden we in een gezellig restaurant, waar we eerst maar informeerden, door onze ervaring eerder. Of dit het juiste was, dat was het geval! In een keer goed, maar een half uur te vroeg. Geen nood wij instaleerden ons met een portje aan de bar wachtend op wat komen zou.
En ja precies om half 8 kwamen de afgevaardigden van 9 europeeshe landen binnen wandelen, zij bleken gezamelijk in het sporthotel te wonen. Op mijn vraag, later op de avond, waarom wij zo alleen en zo ver weg zaten antwoordde de president, dat het sporthotel voor ons niet goed genoeg was! Dan ga je toch blozen! Helemaal, toen er ook nog speciaal vanwege mijn komst (de mannelijke winnaar Wolfgang Reuter was verhinderd) champagne werd besteld! Heerlijk! En maar proosten.
Speciale gerechten uit div. landen van Europa werden geserveerd, tot we werkelijk geen pap meer konden zeggen. Maar gezegd was er al genoeg, een mooie toespraak van de president, Dieter Massin, dat ik unaniem was gekozen en dat hij hoopte dat ik er bij de volgende wedstrijden weer bij zou zijn, ik kon hem geruststellen en zij dat ik had ingeschreven voor Linz en Posnam. De turkse afgevaardigde mevr.Selma Sturkkal verraste mij met een zelf gebreiden oranje trui! zo lief, het idee dat ze misschien weken lang heeft zitten breien voor mij, was zo ontroerend dat ik hem gelijk, over mijn gala outfit heen heb aangetrokken, en aangehouden, wat haar deed stralen! Zichtbaar blij was Dieter, met de geste van de KNAU, toen ik hem de vaan van de bond overhandigde. Daarbij nog een persoonlijk presentje van mij en een zak drop, "voor tijdens de vergadering de volgende dag", en de avond kon niet meer stuk.
Het was een geslaagd experiment, dit was de eerste keer dat op deze wijze een atleet gehuldigd werd, en volgens iedereen voor herhaling vatbaar. Om 11.00 uur was het feestje afgelopen en namen we hartelijk afscheid van Very Happy president Dieter, uit Duitsland, van turkyen-Selma, van Engeland-Winston, van Frankrijk-Christian, van Spanje-Marina, van Zweden-Ivar, van Italien-Lamberto, van Finland-Pekka, en keerden met de taxi terug naar het hotel. Wordt vervolgd............
Deel -2-
Daar stonden we dus, op het vliegveld, 12.00 uur,i.p.v 11.00 uur, maar wat geeft het tijd genoeg, het diner was pas om 7.30, dus gauw naar het hotel, wat opfrissen en shoppen! Maar hoe kom je in je hotel, we gingen op zoek naar een shuttle bus van het hotel. We zagen een bord met daarop "hotel Airport" Dat was ons hotel, maar hotel airport bleek de naam van alle hotels in de buurt van het vliegveld, geen nood, we hadden een telefoonnummer, dit gebeld en kregen te horen dat we daar niet geboekt stonden, terwijl we toch echt dit nummer van de organisatie hadden gekregen, zijnde het nummer van ons hotel, maar geen nood ze wilden ons wel komen ophalen en er was ook een room voor ons. Eerst maar ophalen dus.In het hotel aangekomen de papieren laten zien, een inmiddels rood aangelopen manager, liet ons weten dat dit niet het Walldorf hotel was, dat was op nr. 42 en dit was nr.4 Hoe zijn telefoonnr. dus op onze brief terecht kon komen was iedereen een raadsel, maar, hij verzocht ons in te checken, daar hadden we geen zin in, want we werden verwacht in het Walldorf hoopten we . Dus vriendelijk gevraagt of ze even daar naar toe wilde bellen of we daar geboekt stonden. Dit was het geval, gelukkig, ondanks dat hij heel boos was, heeft hij ons toch, naar het hotel gereden. Wel moesten we de kosten vanaf het station betalen, loochies.
Mooi hotel,maar we wilden het plaatsje gaan bekijken, Walldorf, klinkt veel belovend. Na 15min. wandelen kwamen we in het oude centrum, mooie oude pandtjes en leuke kleine winkeltjes, maar helaas zaterdag middag gesloten!!!! Jammer, gelukkig was er een conditorei open en hebben we ons getroost met een vers gebakken wafel met warme kersen en slagroom. Een modern winkelcentrum dicht bij het hotel was wel open tot 20.00 uur,waar Marlies nog een mooi truitje kocht. Terug naar het hotel om ons op te maken voor waarvoor we gekomen waren, ik begon al aardig nerveus te worden............ Wordt vervolgd ..
De Award, wat kan er in een weekend veel gebeuren. Mijn trein vertrok, dacht ik, om 7.11 uur in de ochtend vanaf Duivendrecht. Marlies zou in Utrecht instappen. Ik dacht al, wat een armoedig treintje, helemaal geen vliegtuig stoelen, maar toen Marlies niet instapte in Utrecht, begon ik hem toch te knijpen, het zal toch niet......... Ja hoor, telefoon. "waar zit je" ,(ik)"in de trein" (Marlies) "in een witte?"(ik)" nee" een gele"(Marlies) "nou dan zit je verkeerd".
Overleg,hoera voor de mobieltjes, Marlies stapt in Arnhem uit, en ik in Den bosch, moet via Nijmegen (overstappen) naar Arnhem, de volgende trein gaat een uur later, als ik dat maar haal. We hadden gereserveerden plaatsen dus dat kon ook nog voor problemen zorgen, moet eigenlijk overgeboekt worden, Maar wij vonden dat we op een leeftijd zijn gekomen dat je wel wat kan gokken, en net doen of we gek zijn , dan konden we met een uur vertraging onze reis voort zetten. Ondertussen had Marlies ook al van een norse conducteur de vraag gehad, waar de companie was, zij had een z.g. medereizigers kaartje, en ja ze moest toen wel zeggen, "die zit in de verkeerde trein, die komt zo naar Arnhem" gelukkig gaf dat geen problemen.
En zonder overboeken en geen bijbetaling en toch nog mooie (geen gereserveerde plaatsen) konden we onze reis voortzetten Wat waren we blij elkaar te zien, en dachten verder zonder problemen de reis, die 4 uur duurden, te kunnen voortzetten, Tot aan Frankfurt ging het goed ....
Wordt vervolgd..........
Niet de award behorende bij de "Worlds Best, maar een geheel nieuwe, ik werd er opmerkzaam op gemaakt door Eric Roeske. Hij stuurde mij de site van de EVAA, met foto van mij en de mannelijke best of Europe de Duitser Wolfgang Reuter. Dus de uitreiking in Frankfurt is de award behorende bij deze uitverkiezing.
Volgens mij ..... ben je vanzelfsprekend de beste van Europa als je de beste van de wereld bent. Maar waarschijnlijk willen ze hier ook aandacht besteden aan "the best of Europe". Ik vind het ook best, en laat me wel zien in Frankfurt, dat is me wel bevallen in Monaco, een geheel verzord weekend, en omringd worden door de pers en media en het weerzien van vele atletiek vrienden. De KNAU liet al fijntjes weten, "niet nogmaal de kosten te zullen betalen", terwijl hier geen sprake van was omdat de EVAA de kosten voor haar rekening neemt. Een ietsje voorbarig dus, deze opmerking.
Ik vroeg alleen maar of er een protocol was en of er iemand van de bond heen ging, dit is dus niet het geval. Ga dus maar in mijn uppie, ook leuk!
De 1e divisiemannenploeg gaat zondag 20 mei naar GAC Hilversum, de 2e divisie vrouwen gaan naar Spark Spijkenisse, en de…
Zaterdag 26 mei is de tweede competitiewedstrijd voor de CD-junioren bij AV Atos in Amsterdam-noord.…
De A-junioren gaan dit keer naar AV Suomi in Santpoort.…
NB.: Kijk voor de jeugd-agenda en andere aankondigingen voor de junioren en pupillen bij jeugd-agenda.
Als u een inlognaam en wachtwoord wilt hebben of als u uw wachtwoord kwijt bent, stuur dan een verzoek naar de Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. .
Als u een nieuws- of ander artikel hebt voor de website kunt u dat ook per email naar de Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. sturen - bij voorkeur met foto!
