Snelwandelen is een mooie sport. Je staat er niet bij stil. Maar oef, wat gaat dat snel. Op zondag 22 januari ’12 was het weer de beurt aan Frank van Ravensberg en Alex Wijsman om de clinic, training en wedstrijden van de winterserie tot een succes te maken. En ….? Het is hun gelukt. Een flink aantal deelnemers kwam naar de Chris Bergeratletiekbaan in Amsterdam om ’s morgens mee te doen aan de clinic en training. Nadat de atleten zo’n twee kilometer hadden losgelopen werd er aangevangen met een serie rek- en strekoefeningen. Alle spieren die een mens in een lichaam heeft kwamen zo’n beetje aan de beurt. Op dat moment was Pluvius niet geluimd en de mannen en vrouwen moesten zijn grillen doorstaan. De regen kwam met bakken uit de lucht. Anderhalf uur eerder was er nog niets aan de hand en Alex kon het wedstrijdparcours gerust markeren. De krijtpijlen werden dik getrokken zodat deze een buitje kon verwerken. Vervolgens verzorgde Colin Versteeg het technische deel van het snelwandelen. Verschillende drills werden uitgevoerd en de zweetdruppeltjes liepen langs de wangen en over de rug van menigeen. Voor de goede orde, het was inmiddels droog geworden. Maar het wolkendek bleef dreigend.
Om twaalf uur werd het startschot voor de wedstrijd door Johan Jeukens gelost. Toen de kruitdampen waren opgetrokken hadden de deelnemers de baan reeds verlaten en waren op weg naar het Middenmeerpad. Harold van Beek fungeerde als haas voor Jerome Caprice, de man uit Mauritius die door Hans van der Knaap naar Amsterdam was gebracht (bedankt Hans). Jerome deed hier een poging om een snelle tijd op de klok te zetten en probeert de komende weken, tijdens een selectiewedstrijd in Tsjechië, een ticket af te dwingen voor de Olympisch Spelen van Londen. Rondje na rondje bleef het duo in een rap tempo over het parcours snellen. Colin Versteeg wilde in eerste instantie met het duo mee, maar moest na het eerste rondje toch een gaatje laten vallen. De rest van het deelnemersveld volgde op gepaste afstand.
Terwijl de atleten hun weg door de Meer vervolgden was een viertal bezig met een 1000 meter wedstrijd op de atletiekbaan. Hier trok Annemiek Schluter de winst naar zich toe. Zij finishte in 6:40,9. Annemiek werd op de voet gevolgd door Liesbeth de Wolf die haar tweede snelwandelwedstrijd liep. Zij finishte in 6:41,4 en was een stuk rapper dan de vorige keer. Toen bedroeg haar eindtijd 7:00,2. Nathan Peters kwam als derde aan de meet met een tijd van 7:36,3. De kleine Tristan Van Hove uit het Belgische Herentals deed over de 1000 meter iets langer en kwam na 8:13,4 aan de finish. Maar het was een genot om deze kleine man te zien lopen. Keurig in stijl en met een goede techniek loopt hij over het tartan. Dit kan nog wat gaan worden in de toekomst.
Colin Versteeg won onbedreigd de 5 km wedstrijd en finishte in 25:31. Dit betekent dat het parcoursrecord van 26:06 dat sinds 23 december 2007 op naam van Ronald Maas stond uit de boeken is verdwenen. Rob Tersteeg kwam met Peter Van Hove gelijk over de eindstreep en bleven met 29:59 net onder het halfuur. Cees Versteeg eiste de vierde plek voor zich op met een tijd van 30:56. Bé Duit die onlangs de snelwandelsport heeft gevonden liep in goede stijl naar een tijd van 31:46. Hij deed dit samen met Ad van Oijen. Willem van der Bijl bleef Pierre Gabriëls van het Belgische Bree AC voor. Beide mannen finishten na respectievelijk 33:10 en 33:45. Ilonka van Bemmel was de eerste vrouw die de eindstreep behaalde en overschreed de lijn na 35:31. Marjolein Schluter liep samen met haar oma Coby Bunschoten. Coby coachte haar kleindochter, die haar eerste 5 km wedstrijd liep, naar een tijd van 36:45. Bernard Krabbendam was terug van blessureleed en wilde probleemloos en pijnloos de wedstrijd beëindigen. Zijn eindtijd bedroeg 39:08.
Harold van Beek wist Jerome de volle tien kilometer te hazen en eindigde zijn wedstrijd in 49:25. Jerome moest proberen de eerste 10 km onder de 50 minuten te blijven. Dat was dus ruimschoots gelukt. Inmiddels was het flinke gaan waaien en met name op de Kruislaan was het boksen tegen de wind. Theo Koenis eiste de tweede plaats voor zich op en liet een tijd van 57:12 noteren. Henk Klijn gooide zijn volle gewicht in de strijd en liep de wedstrijd geheel op karakter. Maar dat zijn we van Henk gewend. Opgeven is er namelijk niet bij. Hij gaat altijd door tot het gaatje. Ook vandaag deed Henk dat en na 1:14:49 was zijn klus geklaard. Volgende wedstrijd is hij beslist sneller, dat kunnen wij zeker van hem verwachten.
Liesbet Desmet van het Belgische Duffel AC was de enige ingeschreven deelnemer op de 15 km wedstrijd. Niet geheel tevreden met haar resultaat kwam ze na 1:43:52 aan de finish. Ook voor Liesbet gold een harde stevig wind die haar flink parten speelde.
Jerome Caprice bleef ongestoord doorgaan en wat was zijn techniek mooi. Iedereen genoot van het snelwandelen van de man uit Mauritius. De laatste 5 km werd hij begeleid door Alex Wijsman op de fiets die hem tussen de sportvelden een vrije doortocht gaf. Zijn eindtijd was zeer belangrijk voor de nabije toekomst. Een tijd van 2:02:46 was het resultaat. Het is een droomtijd voor hem, want dit resultaat heeft hij gedurende zijn actieve loopbaan nog nooit gerealiseerd. Tegelijkertijd verpulverde Jerome het parcoursrecord met 16 minuten en 54 seconden dat sinds 27 januari 2008 op naam van Frank van der Gulik stond. Frank weet in ieder geval wat hem te doen staat als hij het parcoursrecord wil terug pakken. Frank van der Gulik liep onbedreigd naar een tweede plek en noteerde een eindtijd van 2:19:36. Frans Leijtens (2:33:27) liep twee persoonlijke records. Zowel op de 20 km als de 25 km. Frans bezit veel power en kon waarschijnlijk de wind als de beste trotseren. Dennis van Reeden, altijd technisch mooi, volgde Frans en kwam tot een tijd van 2:37:06. Marcel Dekker bleef Martien Achterberg voor. Beide mannen kwamen tot de volgende tijden 2:49:24 en 2:58:32. De spannendste eindstrijd kwam tussen Rob Wiche en Ton Breedveld. Rob vocht als het ware voor z’n leven en wilde sowieso voor Ton eindigen. Op de atletiekbaan liep Ton de achterstand meter voor meter dicht. Rob voelde de hete adem van Ton in z’n nek, maar wilde absoluut niet capituleren. Ton kwam nader en nader, maar moest uiteindelijk zijn meerdere erkennen in Rob. De eindtijd van beide mannen kwam uit op 3:03:15 en 3:03:20. Aaf Peters sloot de rij. Altijd opgewekt en dankbaar. Aaf’s eindtijd bedroeg 3:22:00. Coert Peeters loodste zijn zoon Nils naar 2:02:13 op de 15 km. Een mooi resultaat voor de jongeman uit Almere.