AV 1923

Oliebollenloop 2009.


Indien er op Oudejaarsdag geen oliebollenloop vanuit AV’23 gehouden wordt, gaan we toch op pad. Gewoon lekker ongedwongen met z’n tweetjes. Dit is een afspraak die ik gisteren met Rietje Dijkman heb gemaakt. Cisca is nog steeds geblesseerd en kan dus niet mee. Het te lopen parcours is identiek aan dat van twee jaar geleden. En we gaan voor de middenafstand van 10 km. De atletiekbaan ligt er troosteloos bij. Het sneeuw is bevroren waardoor het lopen zeer moeilijk is. Maar we lopen niet op de baan en gaan voor het wegparcours langs het Amsterdam-Rijnkanaal. Het is koud en er staat een felle oostenwind. De kraag helemaal omhoog en getooid met een wollen muts en handschoenen verlaten we het sportcomplex. Het uurwerk geeft een tijd van bij elven aan en de jeugd is druk bezig met het afsteken van vuurwerk. Vandaag, vanaf 10:00 uur, mag men legitiem vuurpijlen afschieten of rotjes en ander knalwerk laten ontploffen. Gewoon je geld met een flinke explosie weggooien. Het is maar hoe je er over denkt.

Op het Middenmeerpad lopen we beschut. Af en toe komen we een sporter tegen, maar de meeste mensen kiezen voor een warmere omgeving. Onder het spoorviaduct bij de Kruislaan passeren we het kersverse treinstation Amsterdam-Science Park. Daarna zijn we op weg naar de Oosterringdijk. Een gebouwencomplex van het Wetenschappelijk Centrum alsmede een sportaccommodatie is onlangs opgeleverd. Maar er wordt nog flink gebouwd. Het smalle Oosteringdijkje brengt ons bij de vaarweg. We hebben geluk want de wind hebben we schuin achter. Een binnenvaartschip is op weg naar Amsterdam en de eenden en meerkoeten hebben vrijbaan op het brede water. Ter hoogte van de Ouddiemerlaan vervolgen wij ons pad langs het water. Stuk voor stuk passeren we de flatgebouwen die hoog boven de vaarroute uittorenen. De bovenste appartementbewoners hebben een riant uitzicht op de wijde omgeving.

Het is stil op de weg. Toch komen we een eenzame wandelaar tegen. Zoals een geciviliseerd mens betaamt groeten we de medeweggebruiker. De man kijkt stom verbaasd op en loopt stoïcijns door. Ik schiet in de lach en denk er het mijne van. Rietje zegt: ‘De bek van die man is waarschijnlijk dichtgevroren.’ We lopen lachend door. Wel in een flink tempo, want we zijn per slot van rekening met een snelwandeltraining bezig. Als we de Overdiemerweg inslaan worden we opgeschrikt door de motoren van een tanker. Een groot schip vaart met hoge snelheid voorbij. De kapitein zwaait naar ons en uiteraard groeten wij terug. Op de achtersteven prijkt de Belgische vlag. Het vaartuig heeft haar thuishaven in Antwerpen en is op weg naar het zuiden. Misschien wil hij wel voor het spetterend vuurwerk van vanavond thuis zijn.

Langs het kronkelende wegje staan prachtige boerderijen. Sommige zijn omgebouwd tot luxe landhuizen. Toch heeft het nog een agrarisch karakter. Onder een viaduct passeren we de A1. Het wegverkeer raast voorbij. We hebben afgesproken om ons in Diemen te laten verrassen met glühwein en oliebollen. Ik ken wel een leuk adresje. Zo gezegd, zo gedaan! De Overdiemerweg eindigt bij de Muiderstraatweg en daar wandelen we in de richting van mijn woonplaats. De fietspaden in Diemen zijn slecht schoongemaakt. In Amsterdam is dat wel eventjes anders. Daar zijn de paden en wegen goed begaanbaar. Misschien komt het dat Paul Wiering een vrije dag heeft. Het is hem vergeven.

Bij Beanthere, een keurige koffiebar, hebben we een rustpauze ingelast. Heerlijk aan de glühwein en de oliebollen. Onze wens komt helaas niet uit. Er is geen glühwein en er zijn ook geen oliebollen. Jammer, want we hadden ons er zo op verheugd. Ach, warme chocolade en een plak wortelnotencake is een goed alternatief. Niet al te lang daarna staan we weer buiten en we vervolgen onze weg. Bij het plaatsnaambord Amsterdam kiezen we voor het pad langs de snelweg. De oliebollenloop zit er bijna op. Over de Velibor Vasovicbrug kruisen we de snelweg en weldra staan we weer bij het clubhuis. De baan ligt er nog even troosteloos bij als eerder op de dag. De jeugd is nog steeds bezig met het afsteken van vuurwerk. Onze klus is geklaard en we vinden het genoeg voor dit jaar. Geen trainingen of wandeltochten meer. Dat komt volgend jaar wel aan de beurt.