Op de website van AV’23 las ik in het weekend een nieuwsbericht dat er maandagmiddag een loopclinic wordt gegeven op de Chris Berger atletiekbaan. De docent is niemand minder dan Gerard Nijboer. Jawel, de man van het olympisch zilver in Moskou van 1980 op de marathon. Daarmee is meteen een topper in huis gehaald. Oké, om mee te kunnen doen aan de clinic hoefde ik alleen op het woordje e-mail te klikken en m’n persoonlijke gegevens door te mailen. Ik was enorm verrast dat de organisatie van de clinic in handen is van mijn vroegere werkgever. En als gepensioneerde van het bedrijf mag ik zeer zeker meedoen. Hoop ik. Ook leden van AV’23 zijn welkom om dit evenement bij te wonen.
Vanmorgen lag er al een berichtje in mijn mailbox dat ik welkom was. Even voor half vijf staat er een groep dames en heren bij het clubhuis. De mannen keurig in het pak en de dames in mantelpak. Ik herken ze meteen. Het zijn de medewerkers van de ABNAMRO. Echt, dat kan niet missen. Een aantal jaar geleden was ik namelijk ook zo uitgedost. Tussen de groep staat Gerard Nijboer en even later heb ik me aan iedereen voorgesteld. Niet veel later is de groep gegroeid tot ongeveer 35 personen en de clinic kan beginnen. Het kostuum en de mantelpakjes zijn omgewisseld voor het sporttenue en iedereen is vol verwachting.
Hildo Jansma, een van de organisatoren van dit evenement en trainer bij de Woerdense atletiekclub Clytoneus, neemt het woord en heet alle aanwezigen van harte welkom. De ABNAMRO vindt het belangrijk dat haar personeel fit is, vandaar deze clinic. Gerard Nijboer vertelt het e.e.a. over de loopsport, de medische aspecten en de wijze van trainen. Dat laatste kan op verschillende manieren geschieden. Het boeiende verhaal mogen we even later in praktijk brengen. Alle deelnemers krijgen een hartslagmeter uitgereikt en we verplaatsen ons naar een van de voetbalvelden van Geuzen-Middenmeer omdat de atletiekbaan in onderhoud is. Op dit moment is een aantal personen bezig met de belijning. Ja, dan is het onmogelijk om die mensen in hun werk te storen. De verf is nog nat en al die voetafdrukken op de baan geeft ook zo’n slordig aanzien, toch?
Gezamenlijk wordt een warming-up uitgevoerd, want met koude spieren intensief sporten dan is een blessure gauw een feit. Het trainen met een hartslagmeter is voor mij geheel nieuw. Natuurlijk weet ik van het bestaan, maar het is er nooit van gekomen. Misschien is de uitdrukking: ‘Wat de boer niet kent, dat eet hij niet’ op z’n plaats. Tja, dan komt Nijboer met de hartslagmeter en ik raak er zelfs een beetje door gefascineerd. Toch geven de cijfers op het display een ongemakkelijk gevoel.
De groep wordt door Hildo en Gerard in tweeën gedeeld. Een snelle groep en een snellere groep. Ik ga maar bij de snellere groep staan. Het is net zwemmen. Je kan zwemmen, je kan een beetje zwemmen of je kan er helemaal niets van. Een stapje terug is altijd mogelijk. Met de redelijk snelle cross country bij het E.K. in Gent van vorige maand moet het wel lukken. Onze groep begint met een intervaltraining. Het is meteen flink aanpakken waarbij de aandacht op de hartslagmeter is gevestigd. De oefeningen zijn leuk en intensief. Voor mij is er een aantal nieuwe oefeningen bij en die zijn altijd interessant. Vervolgens wordt er van trainer gewisseld. Gerard stippelt verschillende loopoefeningen in verschillende zones voor ons uit. We beginnen met het lopen in de eerste zone. Globaal is dit 220 minus de leeftijd en dan nogmaals minus 50. Ik schrik, want als ik een voet naar voren plaats dan begeef ik me al in die zone. Natuurlijk is dit een beetje gekscherend, maar in zone 1 kom je snel terecht. Gerard zegt dan ook: ‘je traint en je traint op een ontspannende manier.’ Daarna worden loopoefeningen gedaan t/m zone 4. Het gevolg is dat m’n shirtje niet meer droog is. Wel hou ik er een goed gevoel aan over.
Aan alles komt een eind. Zo ook aan deze clinic. Gezamenlijk doen we een cooling-down. Lekker ontspannen worden enkele oefeningen uitgevoerd en daarna keren we terug naar de kantine van AV’23. Onder het genot van een drankje wordt er nog nagebabbeld. Ik ben blij dat ik aan de clinic heb meegedaan. Het is weer een ervaring rijker. Alleen moet de hartslagmeter geen obsessie worden. Het is een hulpmiddel, een hulpmiddel die bij het trainen best een goede manier is.