AV 1923

Tweede wedstrijd van de winterserie van s.v. De L.A.T. in de Meer.

Zondagmorgen 23 januari komt om 08:00 mijn wekkerradio tot leven. Half slaperig luister ik naar de nieuwsberichten. Even later realiseer ik mij dat er helemaal niets van doorgekomen is. Maar dan ook helemaal niets. Cisca heeft het ontbijt klaargemaakt. En even later spring ik met het atletisch vermogen van een nijlpaard het bed uit. Kijkend door de luxaflex zie ik dat er geen sneeuw op straat ligt. Geen mooi wit landschap. Raar toch, terwijl het vandaag toch echt onze tweede wedstrijd van de winterserie is. De straat ligt er nat en verlaten bij en er valt een miezerig buitje.

Binnen een uur zit ik op mijn rijwiel en heb een staaf krijt onder m'n snelbinders op de bagagedrager. Ik ga het parcours voor vandaag markeren. Via de Velibor Vasovicbrug nader ik de Radioweg. Ter hoogte van de atletiekbaan van AV'23 stap ik van m'n fiets af en begin de af te leggen route te markeren. De ondergrond is nat. Ik weet niet of het regent. Af en toe valt er wel een spatje. Dikke krijtpijlen zorgen ervoor dat het krijt niet in het water oplost en wegvloeit. In een half uur is de klus geklaard en ik mag tevreden zijn.

Rinaldo is op de afgesproken tijd aanwezig en zorgt voor een warm 'bakkie'. Zover mogelijk richt ik het startbureau in. De sloten van de deuren van de kleedkamers en het materiaalhok zijn inmiddels ontgrendeld. Nu maar afwachten hoeveel atleten er op de wedstrijden afkomen. Mijn verwachtingspatroon is niet hoog. Eigenlijk kan het me ook niet schelen. Dit klinkt niet positief en dat bent u niet van me gewend. Neen, dat klopt!

Vervolgens plaats ik vier oranje pylonen en twee waarschuwingsborden voor overige weggebruikers dat er snelwandelaars op de weg kunnen lopen, op het wegdek. Een verzorgingstafel en twee afvalbakken voor lege thee- en frisdrankbekertjes worden eveneens op het parcours geplaatst. Het bord voor eventuele rode kaarten uitgereikt aan snelwandelaars bind ik aan het middenhek vast. Met een bezem veeg ik een grote plas water bij de ingang van de atletiekbaan weg. Dit lukt me na ongeveer vier pogingen. Daarna worden de rondetellers geïnstrueerd en de snelwandeljury houdt beraad. De chef van de snelwandeljury wordt bepaald en de juryleden weten wat ze moeten doen en waar ze straks moeten staan op het parcours.

Ongemerkt tikt de klok naar het middaguur. Het moment van de start van de wedstrijd, die plaatsvindt pal voor het clubgebouw van AV'23. Na een welkomstwoordje gaan 22 atleten van start. Een opkomst waarover ik redelijk tevreden ben, tenminste als je geen hoog verwachtingspatroon hebt. Als Johan Jeukens het startschot geeft worden de knopjes van de vier stopwatches en de computer ingedrukt. De tijd loopt en de atleten stuiven de baan af op weg voor hun eerste rondje.

Nathan Peeters, onze benjamin van het gezelschap, loopt een 1000 meter baanwedstrijd. Na 200 meter vergezel ik hem. Zijn techniek is goed. Maar ja, papa heeft van de week lesgegeven in snelwandelen midden in de woonkamer. Gewoon, omdat het buiten regende. Het meubilair werd opzij geschoven en junior kreeg les in techniek. Ik zie het al voor me. Doch, het heeft geholpen. Na 600 meter waarschuw ik hem dat hij moet versnellen als het mogelijk is. Hij wil absoluut een mooie tijd op de klok zetten en Nathan is gretig. Hij luistert en pang weg is ie. Enfin, ik er achter aan en gezamenlijk naderen we de eindstreep. Volhouwen, volhouwen weet ik hem te motiveren. En dan overschrijdt hij de finishlijn. Johan klokt een tijd van 8:10,3 en hoe gelukkig kan een kind kijken na zo'n inspanning. En passant meld ik hem dat ik heel erg trots op hem ben en dat hij de volgende keer weer mee mag doen. Daarna holt hij de trap op om z'n oorkonde bij de administratie op te halen.

Even later betreden de snellere mannen de baan. Het eerste rondje van 2½ km zit er bijna op. Theo Koenis heeft de algehele leiding van de wedstrijd in handen gevolgd door Frank van der Gulik en Ronnie Timmermans.

Op de 5 km wedstrijd is het Ad van Oijen uitkomend voor a.v. Weert die stevig aan de leiding gaat. Geconcentreerd loopt hij van z'n tegenstanders weg. De tweede plaats wordt ingenomen door Aad van Leeuwen (a.v. NOP), die sukkelt met een nare blessure. Coert Peeters (ja, de vader van) is in de achtervolging. Ben Krabbendam wordt het eerste rondje geholpen door Remke Rutgers. Daarna neemt hij afstand. Het gaat goed, terwijl hij in eerste instantie niet van start wilde gaan. Supporteren is ook leuk, zegt ie. De reden bleek te zijn dat Ben maar één sok in z'n sporttas had gestopt. De andere was per ongeluk thuis op de vloer blijven liggen. Echt Ben! Van Theo Koenis kreeg hij een paar wondersokken aangereikt. Eentje met een L en een met een R er op. Laat ie ze nou precies aan de juiste voet aantrekken. Jazeker, want dat luistert nauw. Ok, met die wondersokken aan de voeten loopt Ben Krabbendam naar een eindtijd van 38:28. Nog een paar wedstrijdjes van start gaan en Ben is klaar voor het E.K. Masters in Gent. Maar, dan moeten er nog ongeveer 120 tikken af. Toch?

Ad is als eerste die de eindstreep passeert en krijgt een tijd van 30:45 achter z'n naam. Aad en Coert volgen in respectievelijk 33:16 en 34:02.

Op de 10 km wedstrijd is het Theo Koenis die laat zien dat hij de onbetwist de beste is. Een tijd van 55:15 is goed voor een eerste plaats. Frank en Ronnie draaien prima mee en finishen ruim binnen het uur. Frank doet dat in 56:12 en Ronnie in 58:37. Na de cooling-down wacht hun een heerlijke douche.

Bij de prestatietocht over 25 km ligt het tempo ietsjes rustiger. Maar ja, daar is de afstand dan ook langer voor. Marcel Dekker loopt naar de overwinning. Hij doet dat in 2:40:00 en is dan uit z'n lijden verlost. Good-old Jan de Jonge is ook weer eens aanwezig. Zijn deelname doet hij om mij te plezieren. En, ik vind het prachtig. Deze overjarige diesel weet nog altijd wat snelwandelen is, maar moet wel rekening houden met z'n heup. Een blessure die in het verleden meerdere keren heeft opgespeeld. Met een eindtijd van 2:43:36 mag Jan beslist tevreden zijn.

Martien van Achterberg weet Rob Wiche voor te blijven en finisht in 2:58:48. Rob komt net boven de drie uur grens uit. Hij laat een eindtijd van 3:02:08 noteren. Jan de Vos douwt alsmaar door en komt tot een tijd van 3:07:24. Netjes! Het duo Paul Altena en Chris Onwezen lopen de gehele wedstrijd samen en finishen in 3:11:26. Remke Rutgers, die het eerste rondje het vuile werk voor Ben Krabbendam heeft opgeknapt, blijft George Bieseman en Henri Wassink ruimschoots voor. Remke finisht in 3:13:54 en de mannen in 3:18:55. O ja, Ben noemt het geen vuile werk, maar gewoon geholpen. En hij heeft gelijk.

Dan is het de beurt aan het wandelend echtpaar Peters. Nu is het Gerrie die voor z'n vrouw uitloopt. Dat is wel eens anders. Rondje na rondje bouwt hij zijn voorsprong op tot bijna 6½ minuut. Gerrie passeert de eindstreep na 3:20:51 en Aaf doet dat na 3:27:14. Henk Klijn wandelt in gezelschap van Dopey, z'n trouwe labrador retriever. Een mooie chocoladebruine kleur. Je vraagt je wel af, wie is nou beter? Ze stoppen beiden na 10 km. De één vrijwillig en de andere noodgedwongen. Maar die begrijpt het niet. Dopey is beter in conditie en loopt nog enkele rondjes met een paar andere wandelaars mee. Fred Westerheijden is de nestor van het gezelschap. 81 jaren jong legt hij de 20 km af in 3:06:23. Het gaat hem goed af en ik loop nog een rondje met hem mee. Toch laat hij de laatste twee rondjes schieten en verlangt naar een warm ligbad. Die komt er zeker en het is hem gegund.

Als de pylonen en de gehele santenkraam is opgeruimd kunnen we huiswaarts gaan. Over drie weken kunnen de snelwandelaars op herhaling. 5 en 10 km, maar ook een prestatietocht over 30 km staat op het programma. O ja, m'n verwachtingspatroon is daar hoger. Ik hoop dat ik niet teleurgesteld word.