1 jaar na dato
Dit gaat over Bas Mulder en nee, hij is niet vorig jaar overleden op elfjarige leeftijd. Gelukkig niet zeg. Bas Mulder is een hooggewaardeerde vriend van mij en vorig jaar gestopt met training geven op AV’23. Daarmee werd een tijdperk afgesloten, want Bas was heel veel meer dan een trainer. Het grootste deel van deze elf jaren heeft hij de complete jeugdafdeling gecoördineerd. In die elf jaar is diezelfde jeugdafdeling gegroeid van ongeveer 60 (grove schatting) naar tegen de 300 jeugdleden, met geen vier maar veertien trainers.
Bas heeft vorig jaar besloten dat het even basta was en heeft zijn prioriteiten (overigens buitengewoon succesvol) bij zijn studie gelegd. Bij zijn afscheidsmail voelde hij zich niet geroepen om een lijst te geven van al zijn dagelijkse bezigheden. Bescheidenheid siert de mens, maar het kan net zo goed tijdgebrek geweest zijn, een greep:
Organisatie pupillenkampen
Organisatie ouder-/kindwedstrijd
Inschrijving competitie en andere wedstrijden
Scouten en opleiden nieuwe trainers
Afstemming trainers en trainingstijden
Materiaalcommissie (voorbereiding AV’23-wedstrijden)
Redacteur website (nieuws, jeugd, roddelpagina)
Coach op nagenoeg elke wedstrijd, van instuif tot NK
Versturen van duizenden mails om dit alles te regelen, vragen te beantwoorden etc
Organisatie trainingskampen en uitjes voor ‘Groep Bas’
Die Groep Bas noem ik hier als laatste, omdat die als geen ander illustreert wat Bas als trainer betekende. Deze groep is bij elkaar gehouden sinds de A-pupillen, en juist door alle feestjes, kampen, uitjes en wedstrijden gegroeid tot een geweldige groep, die iedere trainer zich zou wensen (Ik kan het weten..). Eeuwige vriendschappen, clubliefde en atletiekgekte zijn daarbinnen ontstaan. Alles om de trainingen heen was minstens zo belangrijk als de trainingen zelf. Het is geen toeval dat juist deze atleten als D- en C-junioren furore hebben gemaakt op landelijk niveau. Bovendien is driekwart nu zelf jeugdtrainer. Ikzelf heb veel geleerd van de wijze waarop Bas een groep wist te smeden en hoe belangrijk dat eigenlijk is om enthousiasme voor de atletiek te laten groeien en te binden aan een club.
Het is des te wranger dat door diezelfde vereniging 1 jaar geleden geen passend afscheid voor Bas is georganiseerd. Er was een afscheid maar het was in een kantine met verregende achterblijvers op de clubkampioenschappen helaas verre van groots. Alles daarna zou zure mosterd na de maaltijd zijn. Zo ook deze tekst, die een jaar eerder geschreven had moeten worden. Dus schrijf ik dit met hoop op de kracht van de symboliek van precies één jaar later. En een aanbeveling, niet in het minst gericht naar mezelf: Laten we de bijzondere mensen, die zulke betrokkenheid bij AV’23 tonen, koesteren.
Ondertussen smacht ik naar de uitvinding van de teletijdmachine. Bas verdient een standbeeld.
Theo
verberg reactiesgeschreven door J. Knigge , 29 september 2009
Goed om hier weer bij stil te staan. Bas was natuurlijk vele jaren de belangrijkste man binnen AV'23 en het is goed dat iedereen hier weer even aan wordt herinnerd. Als ik lees op welke manier Bas zowel training gaf als leiding gaf aan de jeugdafdeling is het duidelijk dat deze Basmulderiaanse werkwijze nog steeds terug te vinden is binnen AV'23.
En dat is erg fijn.
geschreven door Lisanne , 29 september 2009
Helemaal mee eens!
Bas als toptrainer en organisator verdient een standbeeld en apart hoofdstuk in het AV23-geschiedenisboek. Bestaat dat? Ja dat bestaat maar niet iedereen mag het lezen.
geschreven door inge van Tholl , 29 september 2009
Theo, Wat een prachtig stukje over Bas. Dat heeft hij ZEKER verdiend. Onze kinderen hebben alle 2 bij Bas getraind en hebben een geweldige tijd met hem gehad. Zelfs toen Alain zijn been had gebroken,
En het team op trainingskamp ging werd door Bas alles in werking gesteld dat Alain gewoon mee ging op trainings kamp. Inderdaad Bas verdiend een standbeeld. Maar dat vind ik van veel trainers die zoveel voor AV doen en het zo leuk maken voor onze kinderen..
geschreven door Rietje Dijkman , 29 september 2009
....en helemaal mee eens Theo, maar...
vergeet ook de moeder van Bas niet ....Tilly heeft ook veel voor Bas-av23 gedaan .....
geschreven door Ynze , 29 september 2009
Ook al spreek ik bas soms nog, en heb ik hem vroeger vaak bedankt als mijn trainer. Ik heb hem nooit goed bedankt na zijn afscheid. Bas bedankt voor alles en iedereen! Theo mooi geschreven.
geschreven door David , 29 september 2009
Na al die jaren heb ik bas nog nooit echt bedankt voor al zijn trainingen. Bas je was een geweldige trainer! Bedankt!
Theo inderdaad mooi geschreven.
geschreven door Jim van Oostrom , 29 september 2009
Wat ik nog goed weet dat ik judo en atletiek combineerde. Judo op nationaal niveau. Ik zat in de groep van Joost, maar kon maar een keer per week trainen op de baan waar ik het zo naar mijn zin had (en nog steeds heb).
Ik had wel eens bij Bas getraind, maar als pupil meer bij Franklin, Stella, Inosha, Myrthe.
Bas zijn groep zag er als een gezellige groep uit, maar ik mocht nog niet meetrainen. Op wedstrijden had ik altijd veel lol met kinderen van 'team Bas', omdat die toch meer mijn type waren, dan de ambitieloze groep die geen wedstrijden deed.
Ik was eigenlijk heel erg boos, dat ik niet bij de groep mocht.
Dus ik besloot maar eens te laten zien wie ik nou werkelijk was. Ik trainde keihard, deed mijn best, zodat ik op de clubkampioenschappen kon laten zien dat ik niet zomaar iemand was.
Op de clubkampioenschappen van 2004, werd ik tweede. Thom eerste en Auke derde.
We zaten op een bankje met zijn drieën. Thom links van me, Auke rechts van me en ze zeiden allebei, we wisten niet dat jij dit zou kunnen. Dat moment vergeet ik nooit meer. (Zoals er nog veel andere mooie, grappige, emotionele, suppervette momenten zijn die afspeelden in deze groep die ik nooit zal vergeten.)
Mijn doelstelling was gehaald. Ik was niet zomaar iemand, mensen keken nu al meer naar me op. Dat smaakte naar meer. En ik had nog steeds niet laten zien dat ik de werkelijke clubkampioen hoorde te zijn.
Op een avond voor de training zat ik in de kleedkamer. Joost kwam naar me toe en zei: ‘Volgens mij wil jij heel graag meer trainen.’ Na over het probleem met Joost gepraat te hebben, stond hij op en zei: ‘Ik ga het nu regelen’. Joost kwam terug en zei dat het gelukt was.
Ik was doorgelukkig met dit nieuws. Ik mocht eindelijk met Bas zijn groep meetrainen. We maakten veel plezier. Er werd veel gelachen, er gebeurde van alles van liefde tot haat, van slappe lach tot aan bloedserieuze zaken. Ik ben nog steeds bevriend met deze mooie groep. Dat jaar werd ik dan clubkampioen, maar ik kreeg steeds meer en grotere doelen. Het clubrecord speerwerpen verbeteren was er daar een van..
Bas organiseerde van alles. We gingen op kamp naar Camperduyn, lasergamen en strandtrainingen. Het maakte de groep een hechte wat zeg ik? Ik bedoel een hele hechte.
Ik werd steeds gretiger. Wilde weer clubkampioen worden. Medailles winnen op de D-spelen, maar ook op het NK Judo. Veel oefeningen doen was daar onderdeel van. 2006 Herinner ik me nog als een ‘reusachtig goed’ seizoen. Ik verbeterde mijn pr’s van 1,30m naar 1,60m, van 31,02m naar 44,47m en van 4 minuut 2, naar 3,24.16 (hoog, speer en 1000m en op de rest van de onderdelen waren ook minstens twee keer zo hard vooruit gegaan.). Ik werd natuurlijk aan het einde van het seizoen ook clubkampioen, maar dat was allang geen doel meer.
En na elke wedstrijd belde ik Bas trots op, om te zeggen welk pr ik nu weer verbetert had.
Ik voelde me echt fijn in deze groep, keek elke ochtend als ik wakker werd al uit naar de trainingen en wedstrijden die er aankwamen. Ben zelfs een keer per ongeluk naar de baan gefietst terwijl ik eigenlijk op weg was naar school.
Ik ben door deze weg genomen te hebben heel ver gekomen, heb geleerd met mezelf, met anderen, trainingen en wedstrijden om te gaan. En heb een supertijd gehad met Bas als trainer.
Bas, bedankt voor alles.
geschreven door Santoucha , 29 september 2009
Theo top dat je dit doet voor Bas. Al is het een jaar na dato. Nooit geweten dat hij zoveeel deed. Goed om nog eens te benoemen.
Naseya is begonnen bij Bas. En ja zeker, zijn passie voor atletiek wist hij op een grappige en leuke manier over te brengen op de kinderen. Het plezier stond voorop! Volgens Naseya: "Hij maakte leuke grappen en was prettig gestoord en de techniek voor het starten heb ik van hem geleerd"!
Bas dank je wel! Naseya en ouders.
geschreven door André , 29 september 2009
Ik sluit me geheel bij Theo aan: deze man verdient een standbeeld of misschien wel een wedstrijd naar hem vernoemd.
De invloed van Bas op AV'23 is moeilijk te onderschatten. Je zou hem met een supernova kunnen vergelijken: een bron onbegrijpelijk veel energie en van nieuw atletiekleven.
Ik denk wel eens dat hij te groot was in verhouding tot onze vereniging, die toch vooral een grabbelton van goede bedoelingen is met hier en daar een parel erin, zoals bijvoorbeeld Bas, en ook Theo Danes, niet toevallig de schrijver van dit eerbetoon. En dat is helemaal niet erg, heel gezellig zelfs, maar soms ontspoort het.
geschreven door Joost , 29 september 2009
Bas is, denk ik, als trainer een voorbeeld voor iedereen. In ieder geval voor mij. Met name zijn warming-up is fenomenaal. Iedereen die met Bas heeft getraind kent zijn volgende kreten nog: Blijven springen - Tik de grond - Klap in je handen - Blijven springen - Draai je om - Raak je buurman enz. En als je denkt dat Dolf Jansen snel kan praten dan ken je Bas dus nog niet. Alle kids en, waarschijnlijk Bas ook, zijn na z’n sessie goed opgewarmd.
Bas is niet alleen coördinator geweest van AV’23. Hij is de architect van de jeugdafdeling. De huidige jeugdafdeling bouwt uit wat Bas heeft achtergelaten. Zijn idee/visie op hoe atletiek bedreven moet worden zie je nog dagelijks op de atletiekbaan. Wat Bas heeft neergezet zal nooit verdwijnen. Tegenwoordig is een jeugdbestuur, een combinatiefunctionaris en een projectcoördinator wat vroeger gewoon Bas was. Het is ongelofelijk wat Bas allemaal voor elkaar heeft gekregen!
geschreven door R. de Jong , 29 september 2009
Volgens mij was het best wel even slikken toen Bas wegging en heeft het even geduurd voordat alle taken die Bas op zich had genomen door verschillende mensen zijn overgenomen. Misschien gaf dat nog wel het meeste aan wat Bas voor de club heeft betekend.
Hij is nog niet vergeten!
geschreven door Robin , 01 oktober 2009
Hartverwarmend al deze lofuitingen en dankbetuigingen en ik sluit me er graag bij aan, maar......
eigenlijk rol ik liever een rode loper uit om Bas weer binnen te halen. We hebben hem keihard nodig. Over twee weken stromen er 107 nieuwe pups in en die hebben een opleiding nodig vanaf mini tot topper.Wie kan zich daar beter over ontfermen.......
geschreven door Bas , 02 oktober 2009
Dank voor deze tekst, Theo, leuk om te lezen!
En leuk om de reacties te zien.
Groet,
Bas
geschreven door Thom Ridderbos , 03 oktober 2009
Bassie!!!!
Haha wat hebben we met onze groep veel beleefd besef ik nu pas. Het is gewoon te veel om op te schrijven.
BASSIE BEDANKT!!!
toon reactieformulier
Het is dinsdagmiddag 31 augustus drie uur en de baan is geheel verlaten. De mensen van Oranjewoud beginnen vroeg en gaan vroeg naar huis. Gisteren en vandaag hebben ze de ”maaitegels” (wat zijn...
Een recreatieve wandeling rond het plassengebied bij de Kaag en het meevaren met enkele veerpontjes over de brede sloten en meren staat al geruime tijd op ons wandelverlanglijstje. De Kager...
Boy Hazes heeft foto's genomen van de training van de pupillen die zich geplaatst hebben voor de regiofinale. Bekijk ze hier!
Het is augustus en zomer 2010. Iedere dag valt er wel een regenbuitje op ons dak. Het weer is al weken onbestendig en de lage drukgebieden blijven in de buurt van ons land hangen. Is een langdurige...
De Vierdaagse van Nijmegen is weer voorbij; het nieuwe cijfertje is weer op de medaille gegespt. Kortom, het was weer een energiek en hectisch wandelfestijn. Nu willen we de drukte van de afgelopen...
Hoewel het vlak bij de woning van mijn jongste zusje is, was het nog flink zoeken naar het juiste adres. Bovendien was het die avond nog steeds snikheet. Het ruime nieuwe appartement, waar we...