Wel weer begonnen buik en rugspieren aan te spreken, na zo'n 5 weken helemaal niks, is daar ook helemaal niks meer van over, en doen hun werk niet meer , waardoor ik best veel last van mijn rug krijg. Deze problemen heb ik al minstens 25 jaar en was de reden dat ik met atletiek begon, en zo een mooi spiercorset rondom de wervel kolom ontwikkelde. Wat nu dus weg is, waardoor de wervels lekker op elkaar gaan rusten wat nogal pijn en stijfheid veroorzaakt. Zaterdag ook even bij de groep ik Hilversum geweest, laten zien dat ik echt ziek ben geweest (raar dat maar zo weinig mensen dit willen geloven). Klein dribbeltje gedaan en wat horden bewegelijkheid (dit is over de horden stappen in verschillende vormen). Voelde helemaal niet gek, het was gewoon lekker weer even op de baan te zijn, ga ik dinsdag ook weer in mijn eigen groep doen. Beetje kracht (want dat moet eerst terug)en beweegelijkheid. Dan een paar dagen erop uit in eigen land. Mia past op een huis in Berg en Dal, en heeft mij uitgenodigd, om haar gezelschap te houden om te wandelen en te fietsen .
En dan nog maar een week, voor we naar Polen vertrekken. Ik vind het nog steeds niet (heel) erg , dat ik niet mee kan doen, we maken er gewoon een fantastishe vakantie van. Ik neem echt mijn spikes niet mee, zoals onze ploegleider voorstelde, sorry Rien, je zal het deze keer zonder mijn goud moeten doen. Gisteren ben ik behoorlijk verwend door onze trainingsgroep, Onno had weer eens een dagje kano-en georganiseerd met zo'n 20 atleten waren we te gast in Uitdam, toen iedereen in zijn kano zat waren we een uur verder, voor mij had Onno geregeld dat ik als een koningin, midden in een canadese kano, op een stoeltje, met voor en achter een peddelaar, over de plassen en door sloten werd rondgevaren, wat veel reacties van andere watersporters opriep. Sommige zag je denken "wat leuk van die 2 jongens om hun moeder een dagje mee te nemen.