Een organisatie, die heel soepel was voor deelnemers en hun begeleiders. De technische vergaderingen die elke ochtend om 8 uur gehouden werden waren volgens Rien Stout, een wereld van verschil met die in San Sebastian. Een toernooi ook dat met name liet zien, dat er niet alleen in de top,vmaar ook in de breedte prachtige atletiek bestaat voor de oudere deelnemers. Een toernooi dat een reclame was voor de Master atletiek!
Voor enkelen van ons was het jammer dat ze door blessures of ziekte niet in aktie konden komen. 9 atleten moesten door ernstige of minder ernstige reden de wedstrijd aan hun voorbij laten gaan. We hopen allen dat ze er in Poznan wel bij zullen zijn. Ook op de prestaties mogen we trots zijn: 10 keer goud en dus 10 keer het Wilhelmus, 7 keer zilver en 9 keer brons.
In het landenklassement eindigden we op de 12 plaats, net achter Rusland, maar voor verschillende sterke atletiek landen zoals Zweden en Hongarije.
Er werden 28 NR's gebroken, en 2 WR's Brigitte en Tine resp. pols en kogel en een w.r.geevenaard door mijzelf op hoog. Vandaag tijdens de trainingspakken wedstrijd bij AV23 deed ik dat nog eens over. Rien was heel trots op zijn in het Nederlands tenue gestoken ploeg, maar ik heb al gezegd dat hij daar heel veel zorg aan heeft besteed, en dat dat aan zijn inzet heeft gelegen dat dat uitstekend gelukt is. Zo goed dat hij daar zelfs door de organisatie een compliment van heeft gekregen. en terecht!. Blij ben ik ook met het bericht dat het Platform Masters, weer bezig is zich nieuw leven in te blazen. Heel veel succes mensen!!!!
En Rien en Michel, en de KNAU, die hen heeft uitgezonden, heel hartelijk bedankt!!!! We hopen dat ze er beiden in Poznan, weer bij zullen zijn.
En dan is het allemaal weer voorbij, zolang naar uitgekeken, zo hard naar toegewerkt, vol spanning, wie is er wel, wie is er niet. Behalve 2 goeie hink-stap-springers, waren ze er allemaal (anders had ik geen goud gewonnen). Er is door de Nederlandse ploeggoed gepresteerd, alles bij elkaar 25 medailles en net zo veel of zelfs iets meer NR's.
Van tevoren had ik getekend voor 2 gouden en 2 zilveren medailles, dus ben ik best tevreden, zeker met het verbeteren van mijn NR op de 60mh van 11.02 naar 10.92 sec. Ongelovelijk, Rob wist het wel. Die zei in Februari al "je loop nu al sneller dan vorig jaar". Gelukkig hebben trainers ook wel eens gelijk.
Na de sluitingsceremonie, afscheid genomen van Dieter, van Marina, Van Winston, (Marlies hij send you his regards), de secretaresse van de general of the IAAF, Alice, die mij een exemplaar van hun magazine stuurt waar ik op de cover sta, als ik het goed begrepen heb, we zullen wel zien. In het stadje waar Erica Sauer woont schijn ik op de posters te hangen zodat ze me elke dag zag, en haar motiveerde nog harder te trainen, helaas.
Ik moet nu wel op gaan passen niet naast mijn schoenen te gaan lopen, maar ja dat loopt niet zo lekker, dus blijf ik maar met beide benen op de grond en geniet er van met gepaste trots.
Lekker eten in het Ibis en eindelijk de Oostenrijkse schnitzsel gekregen, die je gehele bord bedekte, maar er waren geen remmingen meer, heerlijk.........slapen in ons eenvoudig Youthotel, en de volgende ochtend weer met de ICE terug, zonder vertraging zoals op de heenreis, waar we door een defecte goederentrein 2 uur vertraging hadden.
Ik vond het leuk jullie mee te laten genieten en ik genoot weer van al jullie reacties, en goede adviezen, vooral wat die over de finishende borsten betreft, liposuctie, sokken in de bh, ik neem het allemaal mee naar Polen . Oja, Polen, Posnam, we moeten voor 1 april al weer in geschreven hebben! Dank je wel allemaal voor het meebeleven! Dikke sport kus!