trainingen
 

nieuws

bestuursberichten: Uit het rommelhok, 15 augustus 2017
   (15-08-2017)

door Hans Hofstede

Gerard
Daar links met zijn handen in de zakken, maar met oplettende blik. Gerard Lijnzaad voelt zich al tien jaar verantwoordelijk voor de organisatie van de verzorgingspost Watergraafsmeer tijdens de Amsterdam Marathon. Maar hij doet nog veel meer. Zo heeft Gerard eind vorig jaar het diploma Hardlooptrainer niveau 3 gehaald. En dat heb ik geweten. Afgelopen donderdag ben ik flink door hem onder handen genomen. Dat zit zo: het is vakantietijd en veel trainers, maar ook deelnemers, zijn met vakantie of liggen aan het strand. Mijn wekelijkse portie looptraining dreigde daardoor in het water te vallen. Wat te doen? Gelukkig zijn daar nog de speciale clinics en gelukkig is daar nog Gerard, die altijd bereid is in te vallen als trainer. Op donderdagavond draait bij ons sinds 22 juni de Dam tot Dam-clinic met ongeveer dertig deelnemers en Carla van der Klei en Kees van den Berg als vaste trainers. Ik had nog nooit eerder een training van Gerard gehad en het was een openbaring. Ik begon met nogal wat scepsis, maar na tien minuten kreeg ik in de gaten dat Gerard een geweldige trainer is. Het is altijd leuk om eens van iemand anders een training te krijgen, maar Gerard is echt anders. Hij is kalm en gedecideerd. Maakt af en toe een grapje, maar verwacht van jou opperste concentratie en maximale inzet. Een heel andere Gerard dan ik ken uit de huisvestingscommissie, tijdens wedstrijden of in de kleedkamer. Een man met een natuurlijk overwicht en heel precieze aandacht voor alle deelnemers aan de training.

Joost
Wie kent hem niet: Joost Cosman, hoofdtrainer bij de (mini-)pupillen en voormalig jeugdcoördinator. Hij gaat nu ook de bedrijfsclinics geven. Samen met Bart Boevink, onze verenigingsmanager, organiseert hij sportieve uitjes voor bedrijven. ‘s Middags atletieken en na vijven borrelen, prijsuitreiken en samen eten in onze kantine. Met Joost in de hoofdrol is er een wervend promofilmpje gemaakt. De ouders van het trainingsgroepje van Robin Willems speelden de rol van bedrijfsmedewerkers tijdens een sportuitje. Het is echt een geweldige film geworden waarmee we best de markt op kunnen. En dat gaan we ook doen. Arjan Petersen kennen we al een tijdje als manager van het USC-tenniscentrum (Radioweg 80) en als eigenaar/directeur van Sportmomentje, een aanbieder van sportieve uitjes in Amsterdam. Met Arjan zijn we een programma voor een sportuitje bij ons op de baan aan het ontwikkelen, waarbij actief kennismaken met atletiek op de eerste plaats komt. Op de dagen dat onze baan niet of matig gebruikt wordt, nodigen we bedrijven uit om tussen twee en vijf uur een aantal atletiekonderdelen uit te proberen. Dat gebeurt onder leiding van Joost. Daarna kunnen de vermoeide deelnemers terecht in onze kantine voor de prijsuitreiking, borrel en eventueel een gezamenlijk diner. We kunnen zelf gaan koken, maar ook een cateringbedrijf inschakelen. In principe is alles mogelijk. De maandag-, dinsdag- (tot 1 oktober 2017) en vrijdagmiddag/avond komen hiervoor in aanmerking. Op die dagen zijn er geen pupillentrainingen en is dus zowel baan als kantine beschikbaar.

Gunther und Kurt
Ze zijn er weer: de mannen van Polytan. Vorige week doken ze tijdens mijn zaterdagochtendtraining plotseling op: Gunther en Kurt, de mannen van het Duitse Polytan, experts op het gebied van kunststofbanen. Hun vrachtwagen was tot stilstand gekomen voor het paaltje bij onze hoofdingang. Niemand heeft hier een sleutel van. Al hardlopend heb ik ze via de fietspaden gegidst naar de overkant van de baan. Ze wisten overigens al redelijk de weg. Een week eerder waren ze al begonnen met het repareren van de toplaag van de zuidelijke speer-aanloop. Precies op de plaats van de afzet was de toplaag behoorlijk beschadigd. Ook bij de noordelijke speeraanloop is dat het geval. Hier kun je de toplaag omhoogtrekken. Een domweg gevaarlijke situatie. Jammer dat Gunther en Kurt dat niet in hun opdrachtbrief hadden staan. Gunther liet me nog op zijn I-Phone de brief zien met een tekening van de baan met daarop twee blauwe kruisjes: één bij de zuidelijke speer en één op de baan halverwege de appelboomgaard. Ik heb het doorgegeven aan onze sportparkbeheerders van de gemeente Amsterdam. En nu maar hopen dat ook de noordelijke speer snel wordt gerepareerd.

Chimpansees
Het is een bot middel, maar het werkt wel. Om de al over een week startende Middenmeerclinic aan voldoende deelnemers te helpen, gebruiken we mailchimp.com. Dit is een Amerikaans programma waarmee je per account tweeduizend mailadressen kunt bestoken met een bericht (eigenlijk een soort spam). En dat helemaal gratis en ook nog eens zo eenvoudig dat zelfs een aap het kan. Voor mij een wonder van techniek. We beschikken over 3300 adressen van mensen die zich wel eens hebben aangemeld voor de Nescioloop, de Middenmeerloop of één van de clinics. We hebben dan ook twee accounts aangemaakt. Elke apenactie levert gemiddeld vijf nieuwe aanmeldingen op. Het is alsof je het laatste restje uit een tube tandpasta drukt. Maar zo komen we ondanks de vakantietijd toch nog aan voldoende deelnemers om de clinic door te laten gaan. Met dank aan Peter Groen. Inmiddels staat de teller op 14 deelnemers. Nog zes erbij en ik ben tevreden. Komende dagen gaat dat wel lukken.

Over me zelf
Lang niet iedereen zal het verbazen, maar ik heb besloten me terug te trekken uit het bestuur. Maandenlang heb ik mezelf afgevraagd wat te doen: doorgaan als bestuurslid terwijl ik niet langer het gevoel heb daarin echt een sturende rol te kunnen spelen of afscheid nemen voordat het mij of de anderen gaat tegenstaan. Ik heb tot het laatste besloten. Acht jaar lang heb ik met veel enthousiasme en betrokkenheid in het bestuur van ons lieve clubje gezeten. Veel heb ik kunnen bijsturen, nog veel meer heb ik niet kunnen ombuigen. Zo’n verenging met al die totaal verschillende bloedgroepen is toch weerbarstiger en moeilijker te beïnvloeden dan ik gedacht of wellicht gehoopt had. Mijn dochter vraagt dan verbaast: maar een voorzitter hoeft toch alleen maar de vergaderingen voor te zitten en de afgesproken klussen te verdelen? Waar maak je je zo druk over? En natuurlijk heeft ze gelijk. Ik neem nu flink wat afstand van het bestuur, schrijf deze stukjes, organiseer wat loopclinics en probeer onze accomodatie aan derden te verhuren. Natuurlijk blijf ik nog even leiding geven aan de huisvestingscommissie, maar stop ook daarmee, zo gauw iemand het stokje wil overnemen.

» Reageren? Eerst inloggen

(Terug naar boven)


nieuws algemeen: Sprietdun maar oersterk heeft Anouk Vetter het speerwerpen van niemand vreemd
   (14-08-2017)

door Guus Mater

Nederlandse atleten veroverden tijdens de wereldkampioenschappen in Londen vier medailles: een keer goud en drie keer brons. Een van die bronzen plakken kwam in het bezit van een AV'23-kind. Zevenkampster Anouk Vetter is de dochter van de nu 56-jarige Gerda Blokziel, die haar loopbaan als atlete bij AV'23 is begonnen.

Vier keer werd Blokziel Nederlands jeugdkampioene speerwerpen. Nog steeds staan er clubrecords op haar naam. Op 27 mei 1979 wierp ze in Nijmegen de speer 45,48 meter, een record dat bij A-junioren en senioren staat genoteerd. Het eerste record dateert van 6 juni 1973: 37,00 meter balwerpen bij de meisjes D.

In de jaren tachtig werd Blokziel lid van ADA en vervolgens AAC, waar ze ook kogelslingeraar Ronald Vetter, echtgenoot en de latere vader van Anouk, leerde kennen. In 1986 en 1987 behaalde ze de nationale titel.

Haar dochter heeft het van niemand vreemd. Speerwerpen is het onderdeel dat haar het beste ligt. In Londen verbeterde Anouk zich bij haar derde poging tot 58,41 meter. Het was de beste prestatie ooit bij de zevenkamp tijdens wereldkampioenschappen.

Door die worp kwam Anouk in aanmerking voor een medaille, die ze op de afsluitende 800 meter veiligstelde. Vermeldenswaard is ook dat ze negentien centimeter verder wierp dan de beste prestatie van haar moeder. Die liet de speer in 1986 bij 58,22 meter neerkomen.

Anouk (24) is in Amsterdam geboren, was lid van AAC en vestigde zich enige jaren geleden in Arnhem om op Papendal te kunnen trainen. Haar vader is haar trainer. Ze is sprietdun (62 kilo bij een lengte van 1,77 meter) maar oersterk. In het krachthonk tilt ze een gewicht tot 100 kilo, zei ze in Londen tegen journalisten. Bij het bankdrukken gaat 85 kilo omhoog. Ze is nu lid van AV Sprint. Vorig jaar werd ze Europees kampioene.Op de voorlaatste dag werd Johannes Vetter met 89,89 meter wereldkampioen speerwerpen bij de mannen. Maar de 24-jarige Duitser is alleen naamgenoot en geen familie van Anouk.

» Reageren? Eerst inloggen

(Terug naar boven)


nieuws algemeen: Oudste huisarts van Nederland deed sportkeuringen voor AV'23
   (11-08-2017)

door Guus Mater
Het gaat te ver om te zeggen dat hij de clubarts van AV '23 was. Maar in een ver verleden kon je toch niet om Nico van Hasselt heen. Voor de jaarlijkse sportkeuring moesten leden van AV'23 langs bij Van Hasselt, die nu bekend is als de oudste huisarts van Nederland.
Het bezoek duurde niet langer dan een half uur. Van Hasselt vuurde geroutineerd de gebruikelijke vragen af, controleerde de hartslag, voelde in de broek of alles goed zat en liet de wedstrijdatleten de verplichte kniebuigingen uitvoeren. Verliep dat goed, dan mocht je weer een jaar aan wedstrijden meedoen. Zo ging dat in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw.

Van Hasselt was niet altijd goed te spreken over de conditie van de AV'23-ers. In 1976 kwam hij, zoals Jan Ludeker in zijn kroniek Driekwart Eeuw Sintels signaleert, tot de volgende aanbevelingen: ,,Betere schoenen dragen, rechtop lopen, beter de tanden en kiezen poetsen en vooral: vroeger naar bed!" Enige jaren later werd de keuring door de huisarts vervangen door de uitgebreidere SMA-keuring.

Wouter Merle, die meer dan veertig jaar lid was van AV'23, herinnert zich nog dat hij een knaak (2,50 gulden oftewel 1,15 euro) als eigen bijdrage voor de keuring moest meebrengen. Ook de inrichting van de wachtkamer van de praktijk aan de Van Boshuizenstraat in Buitenveldert staat hem nog bij.

Aan de wacht- en spreekkamer is sindsdien niet veel veranderd. Dat bleek uit de beelden van het televisieprogramma Nieuwsuur, waarin Van Hasselt deze maand werd geportetteerd. De dokter, inmiddels 93 jaar oud, heeft nog steeds geen computer op zijn bureau staan.

Sinds 1960 voert hij er samen met zijn vrouw zijn huisartsenpraktijk. Om zeven uur begint het spreekuur. ,,Expres zo vroeg dat niemand van school of werk hoeft te verzuimen", zei hij in het dagblad Trouw. ,,Ik heb geen antwoordapparaat. We zijn 24 uur per dag, zeven dagen in de week bereikbaar." Op vrijdagavond en zaterdagmiddag deed hij destijds die sportkeuringen. Nu gaat hij op zondagochtend naar het verpleeghuis om bij te praten met zijn patiënten.

Heel ver terug, in 1956, was hij even nog dichter bij AV'23. Toen had hij de mogelijkheid de praktijk van dokter Wagenaar tegenover het oude Ajaxstadion voor 108.000 gulden over te nemen. Maar zijn welgestelde familie was niet bereid de jonge Van Hasselt handje te helpen.

Het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd (dat was in 1989) was voor Van Hasselt geen reden om ermee op te houden. Hij kreeg een briefje van het Amsterdamse ziekenfonds ZAO of hij maar wilde ophoepelen.

,,Ziekenfondspatiënten werden me afgenomen, ik mocht geen recepten meer uitschrijven, in het ziekenhuis deden ze alsof ik niet meer bestond." Van Hasselt ging in verzet. Leeftijdsdiscriminatie. In 2005 werd hij door de Commissie Gelijke Behandeling in het gelijk gesteld. Hij is van plan aan het einde van 2018 echt met de prakijk te stoppen.

» Reageren? Eerst inloggen

(Terug naar boven)


nieuws algemeen: Bram van der Jagt (18) trainer van de junioren D2
   (05-08-2017)

Trainer van de maand augustus 2017
door Monique Admiraal
Hij werd dit jaar vierde van Nederland bij de junioren-A2 op de 400 meter, maar is ook een uitstekend meerkamper. Nu geniet Bram van de vakantie en neemt hij een tussenjaar (zonder school) om na te denken over wat hij verder zal gaan doen. In ieder geval wil hij volgend jaar meer trainingen gaan geven.

Hoe lang ben je al trainer?
“Ik ben nu bijna vier jaar trainer. Ik werd door Joost Cosman gevraagd om trainer te worden. Ik zei ‘ja’ omdat ik hiermee de club ook een handje kan helpen. Ik ben begonnen met training geven bij de pupillen en ben na een jaar verder gegaan bij de groep van Nick van der Heide. Hij is de hoofdtrainer en heeft een opzet gemaakt voor de trainingen die in een jaar (en hierop volgende jaren) gegeven moeten worden, we volgen hierbij de leerlijnen. Nick is afgestudeerd Mensendieck therapeut en heeft veel verstand van het menselijk lichaam, hij let veel op de houding en de beweging van de atleten. Als iemand geblesseerd is, kan hij meteen helpen. Ik geef vooral training op de onderdelen, hier vullen we elkaar goed aan.”

Hoe omschrijf jij jezelf als trainer?
“Ik ben meer een sfeermaker dan een heel serieuze trainer. Ik ben niet streng, ik vind het leuk om met de kinderen bezig te zijn en te zien dat ze vooruit gaan. Voor een groep staan vind ik geen probleem. Je leert zelf ook van training geven, als je uitlegt hoe iets moet ga je hier weer goed over nadenken. De leeftijdsgroep vind ik leuk, de atleten beginnen te puberen. Ik vind het stiekem best grappig als ze brutaal zijn, dan kan ik dat beetje terug doen. Een grapje moet kunnen, maar als je traint en bezig bent, dan moet het goed. Je kan bij atletiek een goede mix maken van serieus bezig zijn en plezier hebben. Als ik zelf train dan ben ik ook zo met mijn vrienden Julian Record en Johnny van Schooneveld.”

Wat zijn je sterke kanten?
- Bram is bescheiden, maar is een sterke meerkamper. Hij heeft een prachtige techniek en kan dit voor de verschillende onderdelen goed overbrengen op zijn atleten. - “Het is leuk om de atleten de verschillende technische onderdelen te leren en daar richt ik mij op in de trainingen. Een tijdje geleden gingen we met de groep kogelslingeren. Dat is wel een beetje lastig, omdat ik dit onderdeel niet echt beheers. Dan is het een uitdaging om zelf uit te gaan proberen hoe het moet.”

Wat is je eigen beste onderdeel?
- Bram heeft veel clubrecords op zijn naam staan. Te beginnen bij de clubrecords op de estafettes, de 4x40 meter bij de pupillen-C en -B, vervolgens een 4x800 meter record bij de junioren-C, een record op de Zweedse estafette en de 4x200 meter bij de junioren-A en tot slot twee knappe estafetterecords bij de senioren. Bij de 4x100 meter zetten Bram, Jon Schouwenaar, Rutger Bien en Elvis Afrifa afgelopen jaar een toptijd neer van 41,22 seconden. Op de 4x400 meter werd op dezelfde dag door Bram, Jon, Rutger en Alain van der Tol een nieuw clubrecord binnen gehaald: 3:16,36 seconden.
Het meest trots is Bram op zijn individuele prestaties. Bij de junioren-B staat op de 400 meter een record van 51,50 seconden (outdoor) en 49,99 seconden (indoor). Op de 400 meter horden heeft hij bij de A-junioren een clubrecord van 55,43 seconden en op de 1000 meter (indoor) staat nog een record met een tijd van 2:46,97 seconden. Doel is dit jaar bij de A-junioren het record op de 400 meter van Marcel Korff uit 1982 te verbreken (49,57 seconden). Hij heeft nog twee wedstrijden gepland waarbij hij dit kan proberen….... -
“Er was een moment dat ik atletiek even niet zo leuk meer vond. Ik was altijd een goede atleet, maar toen ik C-junior was ging iedereen mij voorbij, ik was niet meer zo goed als eerst. Ik wilde niet stoppen, maar als het niet goed gaat, dan is er minder aan. Ik was kleiner dan de rest, het maakt op die leeftijd ook uit wanneer je jarig bent (Bram is jarig in oktober). De atleten die in het begin van het jaar jarig zijn hebben toch een zeker voordeel. Ik weet nog dat mijn trainer Theo Danes tegen me zei dat hij zeker wist dat als ik zou gaan groeien, dat ik hoog zou kunnen scoren op NK’s (of iets in die trant). Het gaf wel moed. Bij de junioren B ging het ineens weer beter en rende ik een snelle tijd op de 400 meter in Den Haag.” - Uiteindelijk kwam het helemaal goed, Bram is nu 1.86 meter. - “Mijn sterkste onderdeel is de 400 meter, maar ik vind de meerkamp leuker om te doen. Je doet alles, het is afwisselender. Om een echt goede meerkamper te worden zou ik wel een paar onderdelen moeten verbeteren. Met Theo ga ik oefenen op het polsstokhoogspringen.

Bijzondere atletiekervaring?
“Ik heb meerdere mooie atletiekervaringen: Op de NK (Nederlandse Kampioenschappen) heb ik twee bronzen medailles gewonnen. Op de 400 meter werd ik bij de A2-junioren derde. Vorig jaar stond ik samen met Johnny op het podium bij de hink-stap-sprong. Hij was eerste, ik was derde. Verder werd ik op verschillende NK’s drie keer vierde, net geen prijs, maar toch ben ik tevreden. De estafettes die wij liepen met ons AV’23-team waren ook hele mooie ervaringen.
Verder deed ik samen met Julian een keer mee met de junioren-C Interland in Almelo. We kwamen voor Nederland uit op de hink-stap-sprong. Het was een wedstrijd tussen Nederland en Westfalen en ondanks dat wij niet wonnen met de hink-stap-sprong, won ons team wel. Het zou een droom zijn om een keer naar de EK (Europese Kampioenschappen) of een ander groot toernooi te mogen gaan. Je moet bij de EK op de 400 meter onder de 46 seconden kunnen lopen als senior.”

Leukste wedstrijd om aan deel te nemen?
“Er zijn verschillende leuke wedstrijden: De NK junioren is leuk, omdat daar altijd de besten komen. De competitie met het AV’23 team is mooi, we zaten afgelopen jaar in de hoogste divisie. En natuurlijk de clubkampioenschappen bij AV’23. Iedereen doet mee en het is gezellig. Mijn vrienden en ik maken onderling veel grappen op zo’n dag.”

Favoriete eten?
“Pasta-pesto van mijn vader, omdat het met liefde gemaakt is. De dag voor de wedstrijd eet ik meestal iets als pasta, op de wedstrijddag eet ik vaak bananen en broodjes met pindakaas. Johnny, die voeding en diëtetiek studeert, heeft een keer een dieet voor mij gemaakt dat ik twee weken heb gevolgd voorafgaand aan de wedstrijd op het NK. Het dieet bevatte weinig vet, ik voelde mij wat frisser en gezonder, maar misschien zat dat ook wel in mijn hoofd. Uiteindelijk werd ik toen vierde, maar ik denk achteraf niet dat het dieet heel veel invloed heeft gehad op mijn presteren. Ik was na het dieet wel iets lichter geworden. Normaal hou ik erg van snoepen en dat had ik twee weken niet gedaan.”

Andere hobby’s behalve atletiek?
“Voetbal, dat heb ik een beetje van mijn vader, hij speelde vroeger in het eerste van AFC. Zelf heb ik ook gevoetbald, maar het was op een gegeven moment niet meer te combineren met atletiek. Ik vind het leuk om met mijn vrienden te voetballen, mijn schoolvrienden doen allemaal aan voetbal. Ik volg Ajax en ik ga af en toe in het stadion kijken.
Mijn ouders zijn sportief, ze komen bij bijna iedere atletiekwedstrijd kijken, maar hebben zelf nooit aan atletiek gedaan. Ze vinden het heel leuk dat ik het doe, zijn ook actief bij AV’23 en houden zich bezig met de instroom van nieuwe leden. Nu tennissen mijn ouders, dat ik heb zelf ook een half jaartje gedaan, maar dat is niet mijn sport. Op het Sint Nicolaas Lyceum zat ik in de sportklas, het is een hele leuke school, ik heb het daar erg naar mijn zin gehad.”

Waar denk je aan bij de maand augustus?
“Niet zoveel in het bijzonder. Ja, in augustus ben je vaak vrij, vakantie.” - Bram heeft net zijn eindexamen HAVO gehaald. Hij had zich ingeschreven bij de Johan Cruijff academie, maar besloot toch eerst een tussenjaar te nemen om goed na te denken over wat hij wil. Hij is met schoolvrienden op vakantie geweest naar Mallorca en geniet van zijn vrije tijd. Plan is eerst een jaar te gaan werken en sparen en daarna goed gemotiveerd aan een volgende opleiding beginnen. -

Heb je een verbeterpunt of tip voor AV'23?
“In het interview door Dirk Visser (2013) zei ik dat ik zou willen dat er bij AV’23 meer wedstrijden zouden zijn. Ik heb geprobeerd samen met anderen een wedstrijd te organiseren, maar er komt zoveel bij kijken. Het kost geld, je moet van alles regelen, je hebt voldoende vrijwilligers nodig, het blijkt lastiger dan vooraf gedacht. Ynze Strikwerda heeft zich enorm ingezet voor het organiseren van wedstrijden. Bij AV’23 hebben we de wedstrijden van de pupillen- en juniorencompetitie. De finale van de junioren-B finale is een paar jaar geleden door ons georganiseerd, dat was geweldig. Nu is er ook het ABC-baancircuit, dat heeft Ynze heel goed gedaan. Als ik al het geld van de wereld zou hebben, dan zou ik het krachthonk opknappen. Ze zijn er wel mee bezig om dit beter te maken. Verder heb ik geen verbeterpunten, ik ben heel blij hier bij AV’23.”

Ik geef het stokje door aan….
“Stella de Kruijf, trainer bij de pupillen. Zij was mijn eerste trainer en heeft mij enthousiast gemaakt voor atletiek. Heel eerlijk weet ik niet meer zoveel van de trainingen van vroeger, maar het was zeker leuk bij haar. Ze was een tijdje gestopt, maar nu is ze weer trainer. Ik ben benieuwd hoe het met haar gaat en wat ze allemaal doet.”

» Reageren? Eerst inloggen

(Terug naar boven)


nieuws algemeen: Hier kunt u alleen nog pinnen
   (20-07-2017)

door Bart Boevink
Per 1 augustus zal er in de kantine van AV’23 alleen nog maar met pin betaald kunnen worden. Begin dit jaar is er een pinapparaat aangeschaft. Dit heeft geleid tot twee reacties “oh wat fijn een pin automaat” en “jeetje ik neem altijd een beetje kleingeld mee en geen pin pas”. Dus echt twee uitersten. In het begin zag je dan ook nog meer contantbetalingen maar je zag hier langzaam maar zeker een verschuiving in. Als je namelijk nu kijkt bij de wekelijkse kantineomzet zie je dat 80% met de pin wordt gedaan en nog maar 20% met cash. Dan is het een goede keuze van ons geweest om per 1 augustus alleen nog maar pin betalingen toe te laten.

» Reageren? Eerst inloggen

(Terug naar boven)


nieuws algemeen: Sylvester Tanoh (20) trainer van de junioren C2 en een aantal B junioren
   (19-07-2017)

Trainer van de maand juli 2017
door Monique Admiraal

Hij is jong, ambitieus en snel. Sprinter Sylvester Tanoh met Ghanese roots voelt zich heel verantwoordelijk. Hij vertelt over zijn ervaringen als trainer bij AV’23.

Hoe lang ben je al trainer?
“Dit is mijn derde jaar en ik geef nog steeds aan dezelfde groep training. Ik ben met ze begonnen toen ze nog D2 junioren waren. Nu zijn ze inmiddels C junioren en train ik ze drie keer per week.
Ik heb zelf altijd fanatiek gevoetbald. In Capelle aan de IJssel waar ik woonde zat ik bij een fijne voetbalclub. Toen ik in Diemen ging wonen probeerde ik het met de club daar, maar het was allemaal veel minder. Ik stopte op mijn veertiende en ging op zoek naar een nieuwe sport waardoor ik een paar jaar later bij atletiek en bij AV’23 terecht kwam.”

Wat motiveert je als trainer?
“Ik wil de beste zijn en ik vind het leuk om anderen de beste te maken. Het is leuk om atleten onder je te zien bloeien. Ik heb een hartstikke fijne groep met veel talentvolle atleten. Volgens mij pak ik het wel slim aan; ik werk stapsgewijs, ik focus op één ding, één aandachtspunt voor elke atleet. Met die aandacht voor één ding, word je beter. Er is sprake van wederzijds vertrouwen. Ik kijk ook naar de toekomst. Je moet bijvoorbeeld jonge jongens die nog in de groei zijn, geen zware krachttraining laten doen. Bij andere clubs zie ik het wel, maar dat is niet goed voor het lichaam. Dan zijn die jongens nu goed door de krachttraining, maar later krijgen ze daar last van.
Vroeger vonden de atleten mij streng. Ik kon weleens boos worden als ze niet goed luisterden, maar dat is nu niet meer zo. De groep is vanzelf stil als ik praat. Het had er ook mee te maken dat de groep en ik aan elkaar moesten wennen. Ze hadden een andere trainer met een andere aanpak, het kost tijd om elkaar te leren kennen.”

Wat zijn je sterke kanten?
“Ik heb een groot verantwoordelijkheidsgevoel, ik zet mij 200% in voor de atleten. Ik ben bereid om te leren, als ik het niet weet, vraag ik het bijvoorbeeld aan Els. Ik kan mij goed inleven in de atleten en met ze levelen. In mijn groep wil ik iedereen goed leren kennen en heb ik geduld voor ieder persoon. Ik luister naar mijn atleten en probeer alles goed uit te leggen, ik weet ook wanneer ik streng moet zijn. Ik maak individuele schema’s afhankelijk van wat het beste bij iemand past. Het kost veel tijd ja, soms ben ik er wel een hele dag mee bezig.”

Wat is je eigen beste onderdeel?
- Sylvester heeft met andere sprinters op de estafette een viertal clubrecords op zijn naam staan. Bij de junioren B in 2013 op de estafette bij de 200 meter (1:39,44 sec) . Bij de junioren A in 2015 op de estafettes bij de 100 meter (42,91 sec), de 200 meter (1:32,10 sec) en de Zweedse estafette (2:00,95 sec). -
“De sprint is mijn beste onderdeel. De eerste keer dat ik voor AV’23 sprintte ging het al meteen snel, maar ik voelde ook vanaf het begin een spiertje in mijn lies. Ik heb doorgelopen, maar eigenlijk werd ik na 2013 niet meer zoveel beter. Ik heb steeds blessures omdat je gaat compenseren, mijn lies, hamstring, enkel of mijn scheen. Ik zit nu bij een goede fysiotherapeut in het Science Park (Joep Kamphuis). We gaan eerst de blessure van mijn lies aanpakken en dan heel voorzichtig belasten.
Ik trainde acht keer per week bij de wedstrijdgroep van Els, dat is terug naar vijf à zes keer per week. Ik heb een heel rustig trainingsschema, zodat ik het zonder blessures vol kan houden. Het is niet meer zo intensief als eerst. Als ik weer fit ben, zou ik met sprinten ver kunnen komen. Misschien zou ik ook goed kunnen verspringen, maar dat is nog blessure gevoeliger en dat moet ik nu zeker niet doen.” 

Sport in de familie
- Sylvester heeft een grote familie. Hij woonde samen met zijn broer bij zijn moeder in Capelle aan de IJssel. Toen hij elf jaar oud was overleed zijn moeder na een kort ziekbed aan borstkanker. Hij verhuisde naar Diemen waar zijn vader woonde, een paar jaar later trok hij in bij zijn oudste zus. Vanaf zijn 18e ging hij op zichzelf wonen en nu heeft hij een eigen studentenwoning op Campus Diemen Zuid. Op zo’n jonge leeftijd al zoveel meegemaakt hebben en voor jezelf moeten zorgen, maakte hem wijzer en verantwoordelijker en dat zie je terug in zijn inzet voor AV’23 en zijn atleten.- 
“Vorige week is mijn jongste broertje geboren, hij heet Jason, ze zeggen dat hij op mij lijkt. Mijn moeder was een goed hoogspringster en basketbalster, mijn vader was een crossloper. Mijn oom, de broer van mijn moeder, Ignisious Gaisah was een van de beste verspringers ter wereld (record 8,43 meter, 2006). Zelf was ik goed in voetbal, vooral vanwege mijn snelheid. In Capelle aan de IJssel ben ik twee keer gescout en het is twee keer niet doorgegaan, de tweede keer heb ik het zelf afgewezen. Nu focus ik op mijn herstel zodat ik straks, als ik blessurevrij ben, weer heel hard kan sprinten.”

Bijzondere atletiekervaring?
- Er zijn meerdere mooie momenten, maar de competitie van het afgelopen seizoen staat nog fris in het geheugen van de gedreven trainer. De competitie bestaat uit drie wedstrijden en alleen de beste teams mogen door naar de finale. -
“In mijn groep zitten sterke hordelopers. Door een fout bij een andere wedstrijd werd het onderdeel geschrapt. Hierdoor zakten we van de 10de naar de 22ste plek. We moesten dit goed gaan maken bij de tweede wedstrijd. Ik maakte individuele trainingsschema’s voor mijn atleten, met het doel dat zij op deze wedstrijd zouden gaan pieken. Het was spannend of het zou gaan werken, maar het lukte en we schoven op naar de 16e plaats. Een fijne ervaring; je hebt iets bedacht en het werkt. Bij de derde competitiewedstrijd kwam het er op aan. De groep presteerde redelijk goed en haalde mooie resultaten. Maar bij de estafette ging het mis, ze lieten het stokje vallen en we hadden nul punten. Ik was heel boos en sprak hen streng toe dat finishen belangrijk is, niet de tijd, het was niet nodig geweest! Ik moest echt even apart gaan zitten om af te koelen. De jongen die het stokje had laten vallen, was ontdaan, maar moest daarna nog een 100 meter en een 800 meter lopen en deed dit fantastisch. Het mooie van die laatste dag was dat we de wedstrijd toch met een positief gevoel konden afsluiten. Ik heb hem een knuffel gegeven. Volgend jaar gaan we zeker de finale halen.”

Leukste wedstrijd om nu naar toe te gaan?
“De competitie met mijn team, zowel als trainer als atleet. Uitkomen voor AV’23, mijn hart behoort bij deze club, je wilt eerste worden en zorgen dat je met je team verder komt. 
Een mooie wedstrijd was toen ik met mijn estafetteteam goud won op het Nederlands Kampioenschap. Dat was in 2013 bij de junioren A, estafette 4x100 meter met Gijs Arnold, Alain van Tholl en Rutger Bien. We hadden een tijd van 43,10 seconden.”

Favoriete eten?
“De Ghanese keuken, ik kan hier intens van genieten. In Ghana heb je veel verschillende volkeren, dus ook veel gerechten, van alles en nog wat. Het is een goede, gezonde keuken. Je kunt je afvragen waarom Ghanezen geen restaurants openen. Dat komt omdat ze zelf willen koken, thuis. Ze zijn niet zo van het buitenshuis eten.”

Andere hobby’s behalve atletiek?
“Ghana. Ik verdiep mij in het land waar mijn ouders vandaan komen, ik ben er zes keer geweest. Ik ben in Nederland geboren, maar met mijn Ghanese vrienden probeer ik Ghanees te spreken. Je hebt in Ghana 75 talen en daarnaast een aantal dialecten, de meest gesproken taal is Twi. Ik leerde van mijn moeder een dialect dat lijkt op Twi. Mijn vader spreekt Twi, we kunnen elkaar wel verstaan, maar meestal spreken we Nederlands met elkaar.
Toen ik twee jaar oud was, wilde ik burgemeester van Ghana worden. Ik heb een zeker doel; ik wil meehelpen Afrika te ontwikkelen en te zorgen dat het wordt wat het kan zijn. Te beginnen bij Ghana, want dit land heeft altijd een grote rol gehad ik Afrika. Ik maak mij sterk voor het Panafrikanisme. 
Het koloniale verleden van Ghana heeft diepe sporen achter gelaten. Neem Fort Elmina dat door de koloniale machten gebruikt werd voor de slavenhandel. Ik ben heel boos over wat daar allemaal gebeurd is en ben mij steeds verder aan het verdiepen in de politiek en de geschiedenis. Na afronding van mijn studie bedrijfskunde hoop ik dat ik iets kan betekenen voor Ghana en kan helpen het land verder te ontwikkelen en sterk te maken.”

Waar denk je aan bij de maand juli?
“Aan Ghana; 1 juli is het Republiek dag. Het is nu 57 jaar geleden dat Ghana een onafhankelijkheid verkreeg. Ghana werd in 1960 een Republiek met Nkrumah als president.

Heb je een verbeterpunt of tip voor AV'23?
“Ja, ik heb veel verbeterpunten. Wat wij zijn als club met de talenten die wij hebben, past niet bij wat AV’23 op dit moment wordt. We kunnen de talenten niet voldoende ondersteunen. De accommodatie, de voorzieningen en materialen zijn van onvoldoende kwaliteit (voorbeelden: de baan, polstokhoogspringbak, het krachthonk, het clubhuis). Er is geen duidelijk plan voor de ontwikkeling van onze talenten, geen helder beleid. De visie van de trainers verschilt en dat is niet goed. We proberen ons te meten aan andere clubs, maar zij doen het beter. Met het nieuwe bestuur is het allemaal iets aan het verbeteren, maar we staan nog niet met elkaar op één lijn. Mij lijkt het beter om bij de junioren C en ouder een splitsing te maken in wedstrijdatleten en atleten die recreatief willen trainen. Zo kan je voor beide groepen gerichter werken. Ideeën worden langzaamaan opgepakt, maar het had wat mij betreft eerder gekund. Verder hebben we geen sponsors, Randstad is gestopt. Andere clubs hebben dit wel, wij missen nu inkomsten. Wat betreft krachttraining maken sommige clubs deals met sportscholen, waarom doen wij dat niet? Tot slot onze kleding, ons tenue: het is niet mooi. Vooral die rode broekjes voor de vrouwen, dan kan echt niet meer.”

Ik geef het stokje door aan…. 
“Bram van der Jagt (zie estafettefoto), trainer van de D2 junioren. Hij is een goede atleet en wil volgens mij heel veel. Ik vermoed dat hij op een hele andere manier training geeft, een andere methode heeft dan ik en daar ben ik benieuwd naar.”

» Reageren? Eerst inloggen

(Terug naar boven)

Toon Pagina: [<< Vorige] - 1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10 - 11 - [Volgende >>]

 

→ lid worden / opzeggen


AV 1923

de agenda:

AV 1923

andere berichten:

17-10-2017

Nick van der Heide (21) trainer junioren-C1 en specialisatiegroep meerkamp junioren-D1-C2

Lees meer...

16-10-2017

Uit het rommelhok, 16 oktober 2017

Lees meer...

12-10-2017

Wat er nog hangt kan geplukt worden

Lees meer...

12-10-2017

Crosscompetitie 2017-2018

Lees meer...

26-09-2017

Specialisatielooptraining voor pupillen en D1-junioren

Lees meer...

24-09-2017

Pupillen hebben topdag bij NEK Amstelveen

Lees meer...

23-09-2017

Stella de Kruif, trainer van de Pupillen C

Lees meer...

20-09-2017

Grote Clubactie is weer begonnen.

Lees meer...

18-09-2017

Dames veren promo, heren haven zich hand

Lees meer...

17-09-2017

Nescioloop zoekt 2 mede-organisatoren

Lees meer...

15-09-2017

Uit het rommelhok, 15 september 2017

Lees meer...

09-09-2017

Kantine op maandag gesloten vanwege jurycursus

Lees meer...

AV 1923
Heeft u een artikel voor de website? Stuur het per email naar de webadmin: - bij voorkeur met foto!

Ogenblik a.u.b. ...